จากนั้น
หมาป่าหนุ่มก็จับคางเล็กให้เงยขึ้น ก้มลงปิดปากนุ่มที่หมายตาไว้ ลิ้นร้อนไล้เลียกลีบปากสวย
ดูดดึงอย่างแผ่วเบา ก่อนจะสอดลิ้นร้อนของตัวเองเข้าไปในโพรงปากนุ่ม จัดการสำรวจความหวานลึกล้ำ
ลิ้นเรียวควานสำรวจไปทั่วโพรงปาก
เมื่อพอใจจึงกลับมาหยอกล้อกับลิ้นเล็กที่คอยจะหดหนี แต่ลิ้นหนาก็สามารถให้ลิ้นเล็กตอบรับกลับ
และคอยสอน นำทางจนร่างเล็กคล้อยตาม
“อือ..อืม”เสียงครางแผ่วๆ
ของหนุ่มน้อยหมวกแดงที่หลุดรอดออกมา
สัมผัสแปลกใหม่ที่ได้รับทำให้หนุ่มน้อยหมวกแดงมึนงง แต่ก็ตอบกลับไปตามสันชาตญาณ
มือแกร่งของหมาป่าหนุ่มลูบไล้ร่างเล็กไปทั่ว โดยยังนึกห่วงคนใต้ร่างว่าอาจจะบาดเจ็บ
จึงเก็บเล็บยาวของตัวเองไว้กลายเป็นนิ้วมือของมนุษย์ทั่วไป
อันที่จริง
วูฟไม่ใช่หมาป่าธรรมดา วูฟสามารถเก็บหู
เก็บหางให้เหมือนมนุษย์ทั่วไปได้ แต่เขาชอบแบบนี้มากกว่า เขาชอบให้หางสบัดไปมา ชอบให้หูตั้งขึ้นเพื่อฟังเสียงที่ไกลห่าง
และเสียงที่อยู่ใกล้อย่างชัดๆ
โดยเฉพาะเสียงครางแผ่วของคนใต้ร่างในตอนนี้
เป็นเสียงที่ชอบมากที่สุดในตอนนี้
วูฟมองร่างเล็กที่เริ่มอ่อนระทวยไปกับบทจูบ
ใบหน้าน่ารักแดงขึ้นสี ดวงตาหวานฉ่ำไปด้วยอารมณ์
และกลีบปากที่มีคราบของการจูบอันเร่าร้อน
วูฟจัดการเปลื้องผ้าคนใต้ร่าง แต่ยังคงหมวกแดงไว้ตามคอนเซ็ปหนูน้อยหมวกแดงที่น่ากิน ซึ่งเมื่อจัดการเสร็จ วูฟถึงกับต้องเช็ดน้ำลายตัวเอง เพราะมันเซ็กซี่มาก ร่างเปลือยเปล่าขาวอมชมพูและเนียนนุ่มน่ากัด
เฮเลนหรือหนุ่มน้อยหมวกแดงแสนสวย
รู้สึกร้อนไปทั้งตัวเหมือนจะจับไข้เมื่อเจอสายตาของหมาป่าหนุ่มที่มองร่างเปลือยเปล่าอย่างร้อนเร่าและหื่นกระหาย
ร่างเล็กจึงพยายามเอามือมาปิดอกปัดป้องสายตานั้น ขาเรียวก็พยายามบดเบียดให้แนบชิดกันหวังปิดส่วนกลางลำตัวของตัวเอง
แต่ความพยายามนั้นก็ไม่เป็นผล
เมื่อเจอกับหมาป่าเจ้าเล่ห์ที่จ้องจะกินเนื้อหวานฉ่ำ
วูฟจับแขนของเฮเลนให้ยกขึ้นเหนือหัว
บดเบียดริมฝีปากร้อนอีกครั้งให้คนใต้ร่างได้ล่องลอยในความฝันที่เป็นจริง ลิ้นเรียวยาวแบบหมาป่าเข้าหยอกล้อกับลิ้นเล็กพัวพันวนเป็นเกรียว
จนร่างเล็กมึนงง วูฟจึงใช้จังหวะนี้จับร่างเล็กแยกขาออกและสอดแทรกกายใหญ่อยู่ระหว่างขาร่างเล็กแทนการทาบทับ
วูฟเลียแก้มเนียนของเฮเลน ปล่อยมือที่จับข้อเล็กไว้
เมื่อเห็นพ่อหนุ่มน้อยไม่สามารถท้านทานได้แล้ว มือใหญ่ของหมาป่าหนุ่มบีบคลึงเนื้อนุ่มเด้ง
ก่อนจะจัดการกินเนื้อแดงโดยเม้มจูบให้เป็นรอย ขบกัดอย่างหมั่นเขี้ยวและเลียซ้ำเหมือนรักษาความเจ็บจากการโดนกัด
จนทั้งเนื้อทั้งตัวของหนุ่มน้อยหมวกแดงเต็มไปด้วยรอยรัก
แม้จะรู้สึกเจ็บจากการถูกกัด
แต่ก็มีความรู้สึกสุขปนเสียวซ่านอยู่ จากการสัมผัสและเล้าโลมที่ประสานงานอย่างเต็มที่
“อา...ซี๊ด”เฮเลนครางอย่างห้ามไม่อยู่
จะปิดปากเพื่อปิดเสียงแต่หมาป่าหนุ่มก็จะคอยก่อกวนให้ร่างเล็กครางอย่างเต็มที่
โดยเฉพาะยอดอกเม็ดงามสีชมพูสวยที่ถูกตวัดเลียดูดดุนสลับไปมาทั้งสองข้าง
“ครางเยอะๆ ข้าชอบ”หมาป่าหนุ่มว่าอย่างนั้น
“อ๊ะ..อา..อย่า”เฮเลนว่าและพยายามส่ายตัวหนีแต่หมาป่าหนุ่มก็จับเอวเฮเลนไว้มั่น
เมื่อตอนนี้หมาป่าหนุ่มเลื่อนตัวมาเบื้องล่างและเข้าครอบครองส่วนอ่อนไหวของร่างเล็ก
ที่เล็กตามตัว หมาป่าหนุ่มเหยียดยิ้มกลืนกินอย่างลุ่มหลงในรสชาติ
ยิ่งกลืนกิน น้ำหวานที่ออกมาหล่อลื่นยิ่งทำให้อารมณ์ดิบของหมาป่าพุ่งสูงจนอยากจะขย้ำเสียเดี่ยวนี้
“อา...ไม่ๆ”หนุ่มน้อยหมวกแดงครางพร้อมร้องห้ามพลางพยายามดันหัวหมาป่าหนุ่มออก
เมื่อรู้สึกว่าบางอย่างกำลังจะออกมา
หมาป่าหนุ่มถอดปากออกจากส่วนอ่อนไหวทำให้จังหวะสะดุด
ร่างเล็กที่แดงไปทั้งตัวน้ำตาปริ่มเมื่อรู้สึกอยาก
อยากปลดปล่อย
หมาป่าใจร้ายในความคิดของหนุ่มน้อยหมวกแดงตอนนี้
จับยกสะโพกมนขึ้นสูงเผยให้เห็นช่องทางสีชมพูที่กำลังตอดรับอย่างเชื้อเชิญ
วูฟก้มลงเลียรอบช่องทางนั่น
บดเบียดจูบจนช่องทางนั้นแดงขึ้นอย่างให้เห็นทันตา เกร็งลิ้นเรียวของตัวเองสอดเข้าไปในช่องทางอ่อนนุ่ม
ตวัดรอบขอบภายในจนเปียกชุ่ม
“อ๊า...ซี๊ด...อ๊า...ไม่ไหวแล้ว”
หนุ่มน้อยหมวกแดงร้องครวณครางอย่างทรมาน
ความรู้สึกร้อนฉ่าที่ช่องทางพาเสียวไส้จนพุ่งสูง
จนหนุ่มหนุ่มน้อยหมวกแดงสั่นกระตุก น้ำผึ้งสีขาวข้นพุ่งทะลายทะลายออกมา เฮเลนครางหอบเมื่อเสร็จสม
เมื่อเห็นร่างเล็กมีความสุขนำไปแล้ว
หมาป่าหนุ่มก็สลัดร่างตัวเองเหวี่ยงกางเกงสามส่วนสีน้ำตาลของตัวเองทิ้ง
เฮเลนตาโตเมื่อเห็นสิ่งใหญ่โตที่ถูกเปิดเผยออกมา แก่นกายใหญ่ตั้งขึ้นอย่างแข็งกร้าว ขนสีเงินหนาปกคลุมตรงตอ หยาดน้ำปริ่มตรงหัวคล้ายอยากจะปลดปล่อยแลพุ่งเข้าขน
กลัว และตื่นเต้น
มันเป็นความรู้สึกที่ปนเปไปมาของหนุ่มหน้อยหมวกแดงในตอนนี้
ตึก ตึก เสียงใจเต้นแรงที่ไม่รู้ว่าเกิดจากความตื่นเต้นหรือหวาดกลัว
“อยากได้รึเปล่า”วูฟถาม
จับแก่นกายร้อนใหญ่ของตัวเองคลอเคลียกับช่องทางสีแดงสดอย่างหยอกเย้า
เฮเลนกัดริมฝีปากตัวเองแน่น ข่มกลั้นอารมณ์
ส่วนอ่อนไหวที่ถูกปลดปล่อยไปก็กลับมาตั้งชันด้วยแรงอารมณ์อีกครั้งเมื่อถูกเล่าโลมอีกครั้งทั้งๆที่แก่นกายใหญ่ก็ยังถูไถตรงช่องทางเข้าไปมา
จนเมื่อร่างเล็กผ่อนคลาย หมาป่าหนุ่มจึงจัดการสอดเข้าไปรวดเดียวอย่างคนใต้ร่างไม่ทันได้ตั้งตัว
“เจ็บ”ร่างเล็กร้องลั่นเมื่อถูดสอดเข้ามา
น้ำตาเม็ดสวยร่วงหล่นไม่ขาดสาย ยังดีที่ว่าหมาป่าหนุ่มยังไม่ได้ขยับเคลื่อนไหว
ความเงียบเข้าครอบงำ จึงได้ยินเสียงสะบัดหางของพวงหางเงินอย่างชัดเจน
วูฟก้มลงเลียน้ำตาจูบซับไปทั่วใบหน้าและเริ่มเล้าโลมร่างเล็กอีกครั้ง
ก้มลงมอบจูบเร่าร้อน มือใหญ่บีบคลึงยอดอกเล็กทั้งสองข้าง บดบี้ด้วยนิ้วชี้
ปั่นยอดอกด้วยหัวแม่มือและนิ้วชี้จนยอดอกเต่งตึงมาอีกครั้ง
และตวัดเลียดูดดุนจนร่างเล็กปรารถนาด้วยอารมณ์อีกครั้ง
ดูจากที่ส่วนอ่อนไหวกลับมาแข็งแรงอีกครั้งเมื่อผ่อนอ่อนไปจากความเจ็บเมื่อครู่
วูฟเมื่อเห็นว่าเฮเลนดีขึ้นแล้ว
จึงเริ่มขยับกายที่ปวดขึงด้วยความอยาก กายภายในตัวหนุ่มน้อยหมวกแดงมันช่างวิเศษ
ทั้งตอดรับและรัดแน่น ทั้งร้อนจนเหมือนจะลุกเป็นไฟและอบอุ่นเหมือนโดนโอบกอด
“ซี๊ด...สุดยอด”หมาป่าหนุ่มคราง
เริ่มสาวแก่นกายใหญ่ของตัวเองอย่างช้าๆเพื่อให้ร่างเล็กปรับจังหวะ
วูฟมองใบหน้าแดงซ่านน่ารักที่เต็มไปด้วยเหงื่อก้มลงไปหอมแก้มและเลื่อนมาประทับตราร้อนอีกครั้ง
จากนั้นก็เริ่มเร่งจังหวะกาย วูฟถอนจูบ
จับขาเล็กยกขึ้นพาดบ่าทั้งสองข้าง
มือแกร่งจับยกสะโพกมนขึ้นให้รองรับมากกว่าเดิม
เฮเลนกรี๊ดร้องครางทรมาน
เมื่อท่านี้ทำให้สอดเข้าไปภายในได้ลึกและโดนจุดกระสันไปเต็มๆ
“เรียกชื่อข้า”หมาป่าหนุ่มพูด
“อ๊า...อ๊า วูฟ...วูฟ”หนุ่มน้อยหมวกแดงครางอย่างทรมาน มือเล็กเปลี่ยนมาจิกผ้าปูจนยับยู่ยี้
ร่างหนาของหมาป่าหนุ่มสอดเข้ามาภายในตัวของหนุ่มน้อยไม่หยุด
แรง สะท้านและกระหน่ำจนหนุ่มน้อยจะตายให้ได้จากความสุขสมที่ได้รับ
“ดี...ดีมาก เฮเลน”
หมาป่าหนุ่มก็ครางออกมาเช่นกันเมื่อเจอกับช่องทางที่สามารถตอบรับเขาได้ขนาดนี้ อีกทั้งยังชอบขมิบจนรัดแน่น ซึ่งหมาป่าหนุ่มแทบจะปลดปล่อยเร็วกว่าปกติ
ปับ ปับ ปับ
เสียงเนื้อสองเนื้อกระทบกันถ้ามองจากภายนอกคงเห็นรวมเป็นเนื้อเดียวกัน
ตอนนี้หมาป่าหนุ่มกำลังเร่งจังหวะสอดใส่ให้เร็วและแรงกว่าเดิมเพราะใกล้จะถึงจุดสูงสุดด้วยกันทั้งคู่
“วูฟ วูฟจะไปแล้ว”เฮเลนร้องออกมา
หมาป่าหนุ่มกัดฟันกรอดเมื่อช่องทางยิ่งรัดแน่นไปกว่าเดิมอีก
“อย่าตอดนักสิ”วูฟกว่าและเร่งจังหวะสาวเข้าไปในตัวหนุ่มน้อย
จนทั้งคู่ถึงฝั่งฝันไปด้วยกัน
หยาดน้ำสีขาวขุ่นร้อนพ่นเข้าไปในตัวเฮเลนทุกเม็ดทุกหน่วย ซึ่งเมื่อวูฟถอนแก่นกายออก
น้ำจำนวนมากก็ไหลล้นออกมาจากช่องทาง
วูฟมองอย่างพอใจเพราะมันเป็นหลักฐานถึงความเป็นเจ้าของของร่างเล็กนี้
....................................................................................................................................................
กลับไปอ่านต่อได้ที่
http://writer.dek-d.com/valhallana/story/viewlongc.php?id=572367&chapter=5
