หลังจากเริ่มเรียนผมก็ขอพ่อกับแม่ไปดูงานในบริษัทซึ่งทำในห้องของพี่ซัน พี่แกในมาดเจ้าของบริษัทนี่ขรึมโหดจริงๆ
“วิน มานั่งนี่มา”พี่ซันเรียกผม
ผมกับพี่ซันค่อนข้างสนิทกัน และผมก็ชอบอ้อนพี่ซันด้วย
ที่ที่พี่ซันให้ไปนั่งคือตักของเค้า
ตอนแรกๆผมก็ไม่กล้าแต่หลังๆมันก็สบายดี ก็เลยนั่งบ่อยๆถึงผมจะมีวิญญาณอายุ 23 แต่พอมาอยู่ในร่างเด็ก ผมก็รู้สึกว่าความคิดบางอย่างของผมก็เด็กไปด้วย
อาจจะด้วยฮอร์โมนวัยรุ่น
ผมเดินไปนั่งตักพี่ซัน
แล้วพี่ซันก็คอยสอนงานให้ เวลาดีใจผมก็ชอบขย่มไม่รู้ตัว
“วินอย่าทำอย่างนั้น มันรู้สึก...อือ”พี่ซันครางออกมาเล็กน้อย ผมก็หยุดขย่มเพราะเริ่มรู้สึกอะไรมันตุงๆ
ผมละหน้าแดงแถมมานั่งทับอะไรก็ไม่รู้ พอจะลุกออกพี่ซันก็ขืนไว้
แล้วเอาคางมาวางไว้บนไหล่ผมแทน ลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดใกล้ๆทำเอาผมขนลุกซู่
“พี่ซัน”ผมเรียกเบาๆ
ไม่อยากจะหันหน้าไปเท่าไหร่นักก็มันแทบจะติดกันแล้ว
“หืม”
“ปล่อยวินนะ พี่ซันไม่ไปจัดการกับเอ่อ...อันนั้นหรอ”
“วินช่วยพี่ได้ไหมละ”เสียงพร่าไปด้วยอารมณ์
พูดกระซิบหู
“ชะ ช่วยยังไง”
รู้สึกถึงลางร้ายยังไงไม่รู้ แถมต้นเหตุก็เกิดมาจากคนเองด้วย
“ก็ใช้ตรงนี้ช่วยพี่หน่อยนะ”พี่ซันเอานิ้วมาลูบไล้ริมฝีปากของผม แถมยังก้มมางับคอผมเบาๆ
“แต่...แต่ว่า”
“นะ ช่วยหน่อย”
อ๊ากกกก เห็นขรึมๆอย่างนี้ พี่กรูหื่นโว้ย หื่นหลบใน แล้วเราก็...ปฏิเสธไม่ลงด้วย
โอ้ย คิดอะไรไม่ออก แต่ก็....ทำ
ผมเริ่มไถลตัวลงไป ตัวผมตอนนี้ลักษณะเหมือนคุกเข่า
มือผมค่อยๆปลดเข็มขัดและรูดซิบลง เอ่อ...
ภายในมันใหญ่จัง แล้วมันก็ตั้งด้วย
ผมใช้มือประคองค่อยๆลูบขึ้นลูบลง
เอาเข้าปากหรอไม่กล้าอ่า... แต่พอมองหน้าพี่ซันที่เต็มไปด้วยอารมณ์แล้วจึงคิดได้ว่าเอาก็เอาวะไหนๆก็ไหนๆแล้ว
เพื่อพี่ชาย
ผมค่อยๆเอาส่วนนั้นเข้าในโพรงปาก
ความใหญ่คับปากทำเอาผมอึดอัดและแทบสำลักแต่ก็ยังช่วยทำจนในที่สุดน้ำสีขาวก็พุ่งเข้าปากและลงคอ
มันทำให้ผมต้องกลืนลงไปทั้งที่ไม่เต็มใจ
“ขอบใจมากนะวิน”พี่ซันหอมแก้มผมอย่างอารมณ์ดี
แล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ความสัมพันธ์ที่เกินเลยเมื่อกี้นี้มันอะไรผมก็แค่อยากให้พี่เค้ารู้สึกดี
หรืออยากตอบแทนสิ่งดีๆที่เคยมอบให้ หรือ...
คิดมาก มึนและงง แล้วก็เบลอ............ช่างมันเถอะ
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วโดยที่ผมไม่รู้ตัว ตอนนี้ผมก็ม.5 เทอม2 เข้าไปแล้ว
และผมก็ไม่คิดเลยว่าการเสียตัวครั้งแรกของผมจะเกิดขึ้นอย่างไม่รู้ตัวด้วย
วันนั้นเป็นวันเกิดของครอส
เราก็พากันไปเลี้ยงฉลองที่บ้านครอสงานใหญ่เลยแถมเหล้าเอยของมึนเมาเอยก็จัดมาเยอะแบบไม่อั้น
และแปลกมากที่วันเกิดลูก ผมไม่ยักเห็นพ่อแม่ของครอส
และมันจะไม่ได้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเลยถ้าผมไม่โดนบังคับให้กินเหล้าด้วยและมันคงจะไม่เมาเร็วขนาดนี้
ถ้าที่ครอสให้ผมกินมันไม่ใช่เหล้าเพียวๆ
ไอ้คำที่ว่า โดนมอมเหล้า ก็เคยผ่านหูผ่านตามาแล้วแต่พอมาเจอกับตัวเอง ในอีกวันที่ตื่นขึ้นมาแล้วเจอครอสนอนข้างในสภาพเปลือยทั้งคู่
ไม่พอร่างกายผมก็มีแต่รอยจ้ำๆแดงและความเจ็บเบื้องล่าง
“ครอส ครอส”ผมเรียกและเอามือตี ไม่เอาตีนถีบก็ดีแค่ไหนแล้ว
ครอสตื่นมาอย่างงัวเงียแต่ก็ยิ้มให้แถมมาจูบเบาๆที่ริมฝีปากอีกและจะเกินเลยกว่านี้ถ้าผมหยุดไม่ทัน
“หยุดเลย อธิบายมา ว่านี่อะไร”ผมชี้ไปที่รอยต่างๆบนร่างกาย
ครอสยิ้มอย่างอ้อนๆ
“ก็เมื่อวานวินนะเมา แล้วก็ยั่วครอสแล้วครอสก็เมาด้วย
มันก็เลยเลยเถิดไปหน่อย”
ผมเนี่ยนะเมาแล้วยั่ว
แต่อาจเป็นไปได้ ไม่เคยรู้เหมือนกันว่าตัวเองเมาแล้วเป็นยังไง
เหตุผลดีแต่ไม่อยากยกโทษให้
“วินจำไม่ได้”ผมบอกไป อันที่จริงก็ไม่อยากจะจำเท่าไหร่นักหรอกส่วนที่ผมไม่โวยวายเท่าไหร่นักก็เพราะว่าเราเป็นแฟนกันมานาน
และผมก็คิดซักวันก็ต้องมีวันนี้อยู่ดี
“ก็ไม่แปลกเมาซะขนาดนั้น
อีกรอบไหมวินจะได้จำได้”ว่าแล้วครอสก็เอามือมาตะปบที่ส่วนกลางลำตัวผมแถมจับชักขึ้นลงจนผมต้องรีบปัดมือออกแทบไม่ทัน
“ไม่เอา จะอาบน้ำแล้ว”ผมว่าและพยายามลุก แต่ก็ต้องตาเบิกกว้างเมื่อรู้สึกถึงส่วนล่างที่เจ็บสุดๆ
และยังรู้สึกถึงน้ำเหนียวที่ไหลลงมาระหว่างขา
ผมหันไปมองครอสทันทีโดยตัวการได้แต่ยิ้มกว้าง
“ครอสพาไปอาบน้ำนะ”ว่าแล้วก็จัดการอุ้มผมไปทันที แล้วพาผมวางในอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่
แล้วเปิดน้ำตีฟอง
“จะลงมาด้วยทำไม”ผมถามออกไป เมื่อเห็นครอสทำท่าจะลงอ่างมาด้วย
ไอ้ตอนอยู่บนเตียงกับตอนอุ้มเข้าห้องน้ำทำให้ผมลืมนึกไปว่าเราเปลือยกันอยู่
ครอสคงเห็นของผมทุกซอกทุกมุม พูดแล้วก็อาย ส่วนของของครอสผมมาเห็นกันจะๆตอนมันจะลงอ่างนี่แหละ ยังไม่ตื่นมันยังขนาดนี้ ตอนตื่นแล้วมันจะขนาดไหน
มิน่ามันถึงเจ็บหนัก ขนาดพอๆกับพี่ซันเลยทั้งทั้งที่แค่ 17 เอง
“ก็มาอาบน้ำให้วินไง”ครอสยักคิ้วแล้วก้าวขาลงอ่างแบบไม่สนใจสายตาขวางๆของผม
จากนั้นก็ขยับตัวมาอยู่ใกล้ผม เทสบู่เหลวแล้วค่อยๆลูบไล้ไปตามร่างกาย
“อาบอย่างเดียวแน่นะ”ผมถามย้ำในเมื่อตอนนี้ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
ครอสพยักหน้าแต่สายตาและรอยยิ้มที่เจ้าเล่ห์นี่มันทำให้ผมไม่ไว้วางใจสักนิด
ถึงร่างจะอายุเท่ากันแต่วิญญาณก็แก่กว่า ผมก็ยังไม่ทันคนอยู่ดี
ครอสถูสบู่ให้เกิดฟองที่มือตัวเองแล้วถูไถสบู่ไล้ไปตั้งแต่ต้นคอมากลางหน้าอก
และวนเวียนตรงส่วนยอดดอกนานมากจนผมต้องพูดไล่ให้ไปตรงส่วนอื่นบ้าง
ครอสยกยิ้มก่อนจะเลื่อนมือไต่ลงมาช่วงหน้าท้อง
ความรู้สึกสบายปนสยิวจากน้ำมือของครอสทำให้ผมเกิดอาการแปลกๆ
หน้าแดงฉ่าและร้อนภายในกายแบบที่ไม่ต้องพูดร่างกายก็ฟ้องมาเองในเมื่อส่วนอ่อนไหวของผมเริ่มตื่นตัว
และครอสท่าจะรู้แล้วว่าผมกำลังมีอารมณ์ ครอสยิ้มตาเป็นประกาย...หรือมันจงใจ
เมื่อถูตรงช่วงหน้าท้องเสร็จ ครอสก็เปลี่ยนท่า
โดยครอสขยับมานั่งหน้าผมแล้วจับขาผมยื่นไปทางเขาโดยเริ่มถูบวกนวดตั้งแต่ปลายเท้า
ขึ้นมาช่วงขาจนถึงขาอ่อนแต่ไม่ยอมสัมผัสส่วนกลางของผมแม้แต่น้อย
เหมือนกลั่นแกล้งให้ผมทรมาน
“เดี๋ยวครอสเอาน้ำออกให้นะ”ผมยังไม่ทันพูดอะไร ครอสก็จับผมพลิกตัวอย่างชำนาญ แล้วส่งนิ้วเรียวาวของตนควานเข้าไปเอาน้ำที่ถูกปลดปล่อยไว้เมื่อวานออก
ผมได้แต่ปล่อยให้ ครอสกระทำ
ความรู้สึกเสียวซ่านและต้องการทำเอาผมไม่เป็นตัวของตัวเอง
ครอสเน้นจุดตรงที่ผมรู้สึกดี กดย้ำๆทำเอาผมขาอ่อนตัวหมดแรงแต่ความอยากมันกลับพลุ่งพล่านไปหมด
“อะ เสร็จแล้ว”ครอสเอานิ้วออกมา และทำท่าจะลุกออกจากอ่าง ผมถึงกับมองตาค้าง
ปล่อยให้อยากและจากไปงั้นหรอ
“ครอส”ผมเรียกออกไป
“หืม มีอะไร”ครอสตอบส่งยิ้มทะเล้นมาให้คงรู้ละสิว่าตอนนี้ผมต้องการอะไร
“ช่วยหน่อย”
“ช่วยอะไรละ”ครอสยังเล่นลิ้นแต่ความอดทนผมเริ่มจะหมดไป
“ช่วยมาเข้ากิจกรรมเข้าจังหวะด้วยกันหน่อยนะ”ผมพูดอ้อมโลก แต่ขอเถอะตอนนี้ ถ้าไม่รู้เรื่องก็โง่เต็มที
“แล้วใครกันน้า
บอกว่าให้อาบน้ำอย่างเดียว”อีกฝ่ายแซว
“ครอส”ผมตะโกนออกไปอย่างเหลืออด
ถ้ายังเล่นอยู่ผมจะไม่สนใจแล้วนะ จะช่วยตัวเองแล้วคอยดู
“ครับ เข้าใจแล้ว
งั้นครอสเต็มที่เลยนะ”
ผมพยักหน้า
ครอสก็เข้ามาประชิดตัวผมจับใบหน้าผมให้หันไปหา ก่อนจะก้มลงประทับตราด้วยลิ้นร้อนที่เข้ามาด้วยเพลิงปรารถนา จุดความต้องการให้โหมแรง ลิ้นร้อนที่เชี่ยวชาญกวาดไปทั่วโพรงปากและคอยแต่จะหยอกล้อเล่นกับลิ้นเล็ก
ฝ่ามือทั้งสองข้างคอยปรนเปรอให้ร่างกายผมรู้สึกดี ไม่ว่าจะยอดอกเล็กสีแดงสวยที่ตอนนี้ถูกมือข้างหนึ่งบดขยี้ ส่วนอีกข้างหนึ่งก็ถูกริมฝีปากร้อนที่ไต่ไล่ลงมาดูดเม้มจนแดงและชูชันตอบรับแรงอารมณ์
ผมที่รู้สึกหมดกำลังครอสคงรู้ลยดันตัวผมให้ขึ้นไปนั่งตรงขอบอ่างและจับขาผมแยกออกเผยให้เห็นส่วนกลางลำตัวที่ชูชันและช่องทางรักสีชมพูสวย
ส่วนตัวครอสเองยังที่อยู่ในอ่างก็ก้มหัวลงมาแล้วครอบครองส่วนอ่อนไหวของผมด้วยริมฝีปากร้อน
แม้เคยทำให้พี่ซันแต่ผมก็ไม่เคยโดนเอง
ความรู้สึกมันเสียวซ่านจนยากจะบรรยายเป็นอย่างนี้เอง ครอสทำดีมากทั้งดูดดันและไล้เลียเหมือนของผมเป็นแท่งไอศกรีมแสนหวาน
“ครอส อื้อ มะมันจะออกแล้ว...”ผมพูดเสียงสั่น
ยิ่งใกล้เวลาที่ผมจะปลดปล่อยออกมาครอสยิ่งเร่งเร้าจนผมต้องจิกมือกับพื้นเพื่อระบายอารมณ์
แม้มันไม่ค่อยจะได้ผลเท่าไหร่
“อา...”เสียงครางหวานหลุดออกมาให้ได้ยิน ในที่สุดสิ่งที่อดกลั้นมานานก็ถูกปลดปล่อยเข้าไปในโพรงปากอุ่น
แถมเจ้าตัวก็กินอย่างเป็นของหวาน
ผมหายใจหอบแรง ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยมีความต้องการทางเพศเท่าไหร่
ช่วยตัวเองก็ทำไม่ค่อยบ่อย ความรู้สึกในการปลดปล่อยทีจึงเป็นสุขอย่างมากและตอนนี้เหมือนจะเริ่มติดใจนิดๆ
“ตาครอสนะ”คำพูดนี้ทำเอาผมตาโต ลืมไปว่าตานั่นมันต้องเอาคืน
ความรู้สึกเจ็บเบื้องล่างทำเอาผมหวาดผวาอยู่ไม่ใช่น้อย
“ไม่ต้องกลัวนะ
ครอสจะทำเบาๆ”ครอสขึ้นมาจากอ่างแล้วก้มลงมากระซิบที่ข้างหู
ก่อนจะพลิกตัวผมให้อยู่ในท่าคลาน ท่านี้มันทำให้ผมไม่เห็นว่าครอสจะทำอะไรอยู่เบื้องหลัง
ความรู้สึกดีตรงช่องทางด้านหลังทำให้ผมร้องออกมาอย่างหยุดไม่อยู่
บางสิ่งที่ร้อนกำลังเล่นและไล้เลียตรงทางเข้า ผมหลับตาครางในลำคอเบาๆถึงตอนนี้ผมจะไม่เห็นไปมองก็รู้ว่าครอสกำลังใช้ลิ้นเปิดทางอีกครั้งและพยายามแยงเข้าไปภายในด้วย
ซึ่งตัวผมเองก็ถดตัวส่ายหนีอย่างไม่รู้ตัวแต่ก็โดนครอสจับสะโพกไว้แน่น
“อื้อ...อะอ๊า”ผมครางลั่นห้อง ส่วนอ่อนไหวของผมที่ปลดปล่อยไปแล้วเมื่อครู่
ในตอนนี้ก็เริ่มชูชันอีกครั้ง
“พร้อมนะ”
ครอสกระซิบบอกแล้วใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างยึดเอวผมไว้ แล้วค่อยๆกดแทรกสิ่งที่มีขนาดใหญ่กว่านิ้วหลายเท่าเข้ามาในตัวผมอย่างยากลำบากเพราะผมตื่นเต้นจนช่องทางมันบีบรัด
ครอสครางเสียงต่ำพยายามปลอบประโลมผมและดันตัวเองเข้ามาจนถึงที่สุด
“ซี๊ด อย่ารัดแน่นนักสิ”ครอสบอกกับผมเสียงหื่นไม่ใช่น้อย
“อย่าเกร็ง
ผ่อนคลายเข้าไว้นะครับ”
เมื่อครอสเข้ามาได้หมดทั้งลำ แต่ก็ยังใจดีแช่ไว้โดยยังไม่ขยับเขยื้อนเพื่อรอให้ผมปรับสภาพ
ถึงเมื่อคืนผมจะโดนจัดมาแล้วแต่นั่นผมไม่มีสติและตอนนี้มีสติเต็มร้อยก็ยังไม่ชินกับเรื่องแบบนี้อยู่ดี
เมื่อครอสคิดว่าผมน่าจะพร้อมแล้วก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างช้าๆเนิบนาบให้รู้สึกถึงแก่นกายใหญ่ที่กำลังเข้าออกในตัวผม
จากนั้นก็เร่งจังหวะเร็วขึ้นตามความปรารถนาที่ร้อนแรง
“อ๊ะ อ๊า อื้อ อา...”
ผมร้องครางไม่หยุดเมื่อรู้สึกถึงความเสียวซ่านไปทั่วตัว
มันเหมือนมีไฟฟ้าลั่นปราดทำให้เราช็อต ร่างชาหัวสมองไม่ทำงานแต่รู้สึกดี
การมีอะไรกันไม่สิการร่วมรักมันรู้สึกดีอย่างนี้นี่เอง
“ซี๊ด...คับจริงๆ”
เสียงครอสร้องบอกอย่างรู้สึกดีและกระแทกกระทั้นอย่างเมามัน จนผมได้ยินแม้เสียงเสียดสีของกันและกัน
ยิ่งเร้าอารมณ์กันไปใหญ่
“รู้ไหม
ครอสอยากจะทำแบบนี้กับวินมาตั้งนานแล้ว อยากจะเป็นหนึ่งเดียวกัน”ครอส
บอกผมแล้วดึงหน้าผมให้หันไปมาเพื่อรับจูบที่บดเบียดเข้ามาอย่างไม่ปราณี
ส่วนผมก็ได้แต่ครางรับฟังคำพูดของครอสแต่ก็ไม่สามารถเอ่ยตอบได้ แต่ผมก็พยายามสื่อด้วยร่างกาย คือ
ขยับสะโพกสอดส่ายรับจังหวะกับจังหวะที่ครอสส่งออกมา
เบียดเสียดกายเนื้อให้รู้สึกแนบแน่นให้รู้ว่ามีกันและกัน
“อา...ครอส ไม่ไหวแล้ว”ผมพูดอย่างอ่อนแรง
การมีอะไรกันแต่ละทีเสียพลังงานมากเสียจริง ยิ่งกว่าการออกกำลังกายหนักๆเสียอีก
“ไปพร้อมกันนะ”
ครอสเข้าเร่งจังหวะสุดท้ายอย่างหนักหน่วง
เพื่อส่งเราต้องคู่ไปถึงที่หมาย
“อ่ะอา...”ผมปลดปล่อยออกมาอย่างห้ามไม่อยู่และแทบทรุดลงนอนกับพื้นห้องน้ำ
ตามด้วยครอสที่ปลดปล่อยตามมาไม่นานและจับผมก็ไปกอดและจูบอีกครั้ง
“รักนะ”คำบอกความรู้สึก ที่ครอสพูดไม่บ่อยครั้งนัก ทำเอาผมแทบตัวลอย
“อืม รักเหมือนกัน”
จากนั้นเราก็อาบน้ำกันจริงๆ
แล้วพากันแต่งตัวออกจากห้อง สภาพในบ้านที่เมื่อคืนเละเทะ
ตอนนี้โดนคนใช้เก็บไปหมดแล้วอย่างไม่เหลือเค้าเดิม หลังจากนั้นครอสก็ส่งผมกลับบ้าน
และผมก็หลับทันทีเมื่อถึงเตียงนอน
ชีวิตหลังจากนั้นหวานมากกว่าเดิม
แม้ผมจะไม่ได้ให้เรามีอะไรกันบ่อยแต่ครอสก็ไม่ว่าอะไรเพราะผมคิดว่าเรายังเด็กอยู่สำหรับเรื่องพวกนี้แม้ผมจะแอบติดใจรสสัมผัสก็เถอะ
แถมเราก็อยู่ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อเข้ามหาวิทยาลัยที่มันต้องใช้สมองเยอะ
ขืนออกกำลังบ่อยมีหวังไม่ต้องอ่านหนังสือกันพอดี
ส่วนการเรียนรามของผมมันก็เรื่อยๆไม่ได้เร่งรีบให้จบแต่อย่างใด และคงจะจบตอนผมอยู่ปี1 ที่ไหนซักแห่ง
ชีวิตของผมในตอนนี้ก็ดำเนินไปอย่างมีความสุข
จนกระทั่ง ม.6 เทอม2
ช่วงหลังนี้ผมกับครอสเริ่มห่างๆกันบ้างแล้วเพราะว่าครอสจะเข้าแพทย์
ส่วยผมอยากฉีกแนวไปเรียนนิเทศบ้างก็เลยไม่ค่อยคิดมากเท่าไหร่
แต่ผมก็ไม่เคยคิดเลยซักครั้งว่าครอสจะนอกใจ และอดีตที่เคยปกปิดความสัมพันธ์ว่าทำไมผมกับครอสถึงดีกันทั้งๆที่เมื่อก่อนเราเป็นศัตรูกันเปิดเผยให้ผมได้รับรู้
ในวันนั้นผมแอบไปเซอร์ไพรส์ครอสที่คอนโด ช่วงอยู่ม.6 ครอสจะอยู่คอนโดแทนบ้านเพื่อบ่มอ่านหนังสือแต่ผมไม่เคยคิดจะเจอสภาพนี้
ผมใช้กุญแจสำรองไขเข้าไป ในห้องผมก็พบรองเท้าผู้หญิงและเสื้อผ้ากระจัดกระจายกองไปทั่วและเห็นครอสเล่นรักกับผู้หญิงตรงเตียงนอนโดยไม่ปิดประตู
ผมยืนนิ่ง เหมือนโลกทั้งใบกำลังหยุดหมุนแต่สองคนข้างในห้องคงไม่มีใครมาเห็นผมเพราะประตูมันเปิดบังอยู่
และคงไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะสนใจอะไรนอกจากความสุขสม
“ครอสคะ
เบลล์รู้สึกดีจังขอเอาแรงๆเลยค่า”เสียงผู้หญิงในห้องร้องขออย่างไม่อายปาก
ซึ่งครอสก็ตอบสนองให้อย่างเต็มที่จนปลดปล่อยกันทั้งคู่ แต่ทั้งสองยังนอนประคองกอดกันอยู่บนเตียง
“ครอส
เมื่อไหร่จะประกาศว่าเบลล์เป็นแฟนตัวจริงสักที ตอนนี้ครอสก็ชำระแค้นเสร็จแล้วนี่
หลอกให้วินเสียทั้งตัวเสียทั้งใจ คบซ้อนแบบนี้เบลล์ไม่ชอบใจเลย”
ผมที่ยืนร้องไห้เงียบๆอยู่หน้าห้อง
หยุดร้องและฟังทันที คำพูดนั้นหมายความว่าไง
“อีกไม่นานหรอกเบลล์”ครอสตอบ
“รีบๆหน่อยนะ เบลล์รอนานแล้ว ครอสก็บ่ายเบี่ยงมาตลอด
ถ้าไม่ใช่เบลล์แต่เป็นคนอื่นคงไม่มาทนอะไรแบบนี้หรอก”เบลล์ยังพูดต่อ
“ตอนแรกก็บอกยังไม่ได้ตัว ตอนนี้ก็ได้แล้วนี่นา
จะว่าไปตั้งแต่วินรถชนก็เปลี่ยนไปมากเลยนะ น่ารักขึ้น
หวังว่าครอสคงไม่รักมันจริงๆหรอกนะ”
“ไม่หรอกคนอย่างนั้นครอสรักไม่ลงหรอก
สู้เบลล์ก็ไม่ได้ลีลาเด็ดกว่าเยอะ อีกอย่างก่อนรถชน
วินมันก็ประกาศตัวเป็นศัตรูกับครอส แล้วบอกว่าจะแข่งกันกันจีบเบลล์
และบอกให้แข่งกันจีบอย่างยุติธรรม แถมยังให้ทำตัวเป็นเพื่อนกัน ดีกัน
ไม่รู้คิดอะไรของมัน ครอสก็เออออตาม แถมวันที่วินรถชนเราก็ทะเลาะกันเรื่องไร้สาระ
ครอสถึงไปเยี่ยมมันที่โรงพยาบาลไง”ครอสพูดกับเบลล์แล้วก้มหน้าจูบปากอวบอิ่ม
“โธ่ ถ้าเบลล์รู้ว่าครอสรักเบลล์ไม่ต้องจีบหรอกเบลล์มาเองเลย
ก็ทั้งหล่อทั้งรวย แถมต้องนั้นก็ใหญ่ ลีลายังเด็ด วินสู้ครอสไม่ได้ซักอย่าง”เบลล์ตอบอย่างที่ทำพูดทั้งหมดแทบทำให้ผมทรุดจนยืนไม่ไหว
คำพูดที่ยิ่งฟังยิ่งสะท้านใจ
นี่หรอคนที่เคยบอกว่าเราเป็นแฟนกัน และนี่หรือคนที่ผมรักในปัจจุบัน…สารเลว
“พูดถึงเรื่องนี้ เบลล์ยังสงสัยไม่หาย
ครอสไปบอกว่าเป็นแฟนวินทำไม ตอนวินฟื้นมา”
“ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากแกล้งเล่นๆ
เหม็นขี้หน้ามานานแล้ว ตัวก็เล็กโง่ก็โง่ทำเป็นกร่างแต่ใครจะไปรู้ว่ามันดันรักจริง
ส่วนที่วินมันเสียตัวครั้งแรก ครอสก็จงใจมอม ก็เล่นท่าอยู่ตั้งนานไม่ยอมซักที”
ผมนึกถึงงานวันเกิดครอสปีที่แล้ว
อย่างนี้เองหรอ...คำว่ารักในตอนนั้นที่บอกออกมาก็แค่เล่นๆสินะ
ทั้งที่ตอนแรกดาร์ฟกับมายด์ก็เคยเตือนไว้ว่าครอสอันตรายแต่ก็ไม่เคยฟัง
เผลอใจไปรักเข้าตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ จนตอนนี้เสียทั้งตัวเสียทั้งใจ
เราคงเป็นคนโง่จริงๆสินะ
ที่ปล่อยให้ครอสหลอกมาได้ตั้งนาน สมน้ำหน้าตัวเองดีนัก
นิสัยเชื่อคนง่ายตายกี่รอบก็ไม่เปลี่ยนแปลงนี่มันอะไรกัน
ระหว่างที่ยืนร้องไห้เงียบๆ
ผมก็สองจิตสองใจว่าจะเข้าไปในห้องดีไหมหรือจะออกไปแล้วปล่อยให้คนเลวอยู่ด้วยกัน
สุดท้ายผมก็เลือกอย่างหลังเพราะตอนนี้ผมอ่อนแอมากเกินกว่าที่จะเผชิญหน้ากับครอส
ผมเดินไปตามถนน และเหมือนสายฝนจะเป็นใจเทลงมาช่วยชะล้างน้ำตาที่ยังไหลริน
ผมเจ็บที่ใจจนแทบจะแตกเป็นเสี่ยง ความรักที่ให้ไปหลายปีค่าตอบแทนที่ได้กลับบาดใจจนแทบตาย
ผมหัวเราะกับตัวเองเบาๆ
แค่เกลียดกัน โกรธกัน แค้นกัน ก็สามารถหลอกคนคนหนึ่งได้ตั้งหลายปี
ผมละนับถือจริงๆ
ผมเดินไปเรื่อยๆจนไม่รู้ตัวว่ามาถึงหน้าบ้านตัวเองได้ยังไงทั้งทั้งที่โคตรไกล เมื่อพอเข้าไปในบ้านสภาพของผมทำให้ทุกคนต้องตกใจแต่ผมก็ไม่หยุดตอบคำถามใคร
รีบขึ้นห้องอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและขอนอนร้องไห้หนักๆเป็นพอ
เมื่อออกจากห้องน้ำ สิ่งแรกที่ผมทำคือกวาดตาไปรอบห้อง
กรอบรูปที่ถ่ายรูปคู่กัน ผมหยิบขึ้นมามองก่อนจะปาทิ้งอย่างไม่ใยดีตามด้วยสร้อยคอที่เคยได้รับเป็นของขวัญ
ผมกระชากออกมาโดยไม่สนว่าคอจะเป็นยังไงก่อนปาทิ้งไปเช่นกัน
เจ็บบ้างก็ดี จะได้ฉลาดขึ้นมาบ้าง
ผมนอนอยู่บนเตียง ปล่อยน้ำตาไหลริน
ภาพฉากที่ผมเห็นมายังติดตาติดตรึงในความทรงจำ และดูว่าจะไม่ลบเลือนออกไปได้ง่ายๆ
ไม่เคยคิดจะรักใคร และไม่เคยรักใครมาก่อนจนได้มาเจอนาย
หัวใจที่เคยแห้งแล้งกับชุ่มชื้นด้วยยาที่เรียกว่าความรัก
แต่บัดนี้ยานั้นกลับกลายเป็นยาพิษที่ทำให้ใจเจ็บแทบทุรนทุราย
แม้ว่าตายอีกครั้งก็คงลบออกไปไม่ได้ง่ายๆ
รักนะ เสียงของครอสที่เคยกระซิบบอก
คำนั้นเป็นคำลวง โกหก
ความจริงใจที่มีต่อกันจริงๆแล้วมันไม่มีอะไรเลยใช่ไหม เวลาหลายปีที่รักกันมันไม่เคยมีค่าอะไรเลยใช่ไหม
คนโง่ก็ยังเป็นคนโง่สินะ
แม้เค้าเลวขนาดนี้ แต่ก็ยังรักและยังอยากอยู่ใกล้
หลังจากร้องไห้อย่างหนักผมก็เผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ ตื่นมาอีกทีสภาพผมก็เหมือนผียังไงไม่รู้
หน้าซีดๆ ตาแดงบวมกร่ำอย่างการผ่านร้องไห้หนักๆ
หลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์ผมไม่ไปเรียน
ซึ่งคนในบ้านก็ดูเหมือนอยากจะถามว่าผมเป็นอะไรแต่คงอยากให้ผมพร้อมที่จะเล่าเอง
ส่วนมายด์และดาร์ฟ ผมบอกว่าจะอ่านหนังสืออยู่บ้าน
การเรียนของม.6 เทอม2 โรงเรียนของผมไม่บังคับให้เข้าเรียน นักเรียนบางคนไม่มาก็ได้
เพราะบางคนจะไปเรียนพิเศษ หรือนั่งอ่านเอง บางคนก็ติดแล้ว การหยุดเรียนของผมจึงไม่มีปัญหา
ส่วนครอสเองก็มีโทรมาหาและทำท่าว่าจะมาเยี่ยมแต่ผมก็ปฏิเสธการมา ผมยังไม่อยากจะบอกว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมยังอยากอยู่กับครอสเท่าที่ยังอยู่ได้
ผิดไหมที่ยังรัก ผิดไหมที่ยังอยากยื้อเวลาเพียงเพื่อต้องการเวลาสุดท้ายที่ยังสามารถจะอยู่ด้วยกันได้
เพราะผมวางแผนแล้วว่าผมจะเรียนต่อ ในมหาลัยที่ครอสไม่มีทางเรียน
เพราะมันไม่มีคณะที่ครอสจะเรียนและพอเรียนจบที่ราม
ผมจะดร็อปเรียนที่นี่และไปต่อโทที่เมืองนอกทันที
อยากจะหายไปโดยที่ครอสไม่ทันรู้ตัว จะได้พักใจให้มันตายไปด้วย
โง่ไหมที่ยังไม่จากไปตอนนี้
แม้รู้ลึกๆว่าอาจจะได้พบเจอกันอีก แต่ก็คาดหวังไว้ในใจในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
จบความรักครั้งนี้ผมคงไม่อาจรักใครได้อีก แต่ไม่ว่ายังไง ผมจะเก็บความทรงจำที่ดีๆไว้ตลอดกาล
