เฮฟ & ลูฟ กับสงคราม 'สาม' อาณาจักร ตอนที่ 5

“ไม่เดี๋ยวแล้ว เมีย”นากินีก้มมองเฮมม์ที่กลับมาได้สติอีกครั้ง ลิ้นยาวกวาดเลียใบหน้ามนที่น่ามอง แววตาใสยามที่สับสันก็ไม่ได้ช่วยให้ใจเย็นลงกลับทำให้ยิ่งอยากจนทรมาน

อยากทำให้เป็นห่วงดีนัก แม้มันจะเกิดมาจากแผนของตัวเองก็เหอะ

นากินีดึงรั้งท้ายทอย บังคับใบหน้าให้เชิดขึ้นกวาดเลียกลีบปากนิ่มอีกครั้งแล้วสอดลิ้นยาวของตัวเอง สองขาแข็งแรงเริ่มกลายเป็นหางยักษ์ปลายหางตวัดเกลียวพัวพันเฮมม์ทั้งร่าง เมื่อเปลี่ยนร่างลิ้นยาวยิ่งยาวอวบอูม ตวัดทีก็เต็มพื้นที่กว้านลึกเข้าไปภายในตัว น้ำหยาดใสของราชางูทำให้เฮมม์มัวมึน รู้สึกแปลกยิ่งกว่าครั้งใด รู้สึกด้วยสัมผัสกายครั้งนี้ไม่เหมือนทุกที ร่างราชางูเหมือนมีความแตกต่าง

ส่วนหางอวบล้อมรอบรัดเฮมม์ทั้งตัวเหมือนงูรัดเหยื่อ แต่ไม่ได้แน่นจนกระดูกแหลกแค่เวียนวนป้องกันโอบล้อมให้ความอบอุ่นอีกทั้งยังคอยเสียดสีผิวเนื้อเพื่อสร้างความกระสัน ปลายหางเล็กเริ่มเลื้อยลงเข้ากลางลำตัวอย่างซุกซน เปิดปราการประตูให้ไหลลื่น

“ท่าน”เฮมม์อึดอัดหายใจไม่ทั่วท้อง แม้จะเป็นส่วนปลายหางแต่ก็ขนาดใหญ่กว่านิ้วมือที่ปกติจะคอยเบิกทางก่อน ไม่นับคราวก่อนที่ทะลึ่งพรวดเติมเข้ามาจนไม่ได้หายใจ

“เรียกว่า นากินี”ราชางูบอก ลิ้นร้อนกวาดเลียไปทั่วผิวเนียน ขบกัดผิวเนื้อสร้างรอยนักไปทั่ว คลับคล้ายอยากจะกลืนกินให้สมรัก

“เมียของข้า”แม้ไม่ได้พูดด้วยน้ำเสียงหวาน แต่สายตาที่แสดงออกอย่างเร่าร้อนก็ทำให้เฮมม์ใจสั่นรัวและหัวใจอ่อนยวบ เสน่ห์ที่มากมายจนล้นหลามของราชางูทำให้คนต้องมนต์เอาได้ง่ายๆ แม้คนที่ใจแข็งอย่างเฮมม์ยังต้องเผลอกลืนน้ำลายลงอย่างไม่อาจต้านทาน

“นากินี”เฮมม์ยื่นมือไปลูบไล้ใบหน้าที่น่าหลงใหล แม้ไม่ได้เต็มใจจะตกเป็นเมียของใคร แต่รสชาติที่อยู่บ้างล่างกับคนนี้ก็ไม่เลว อีกทั้งนอกจากความหื่นที่มากมายเกินคณา ราชางูก็ไม่เคยทำตัวเองให้เจ็บช้ำน้ำใจจนทนไม่ไหว

“เฮมม์”ราชางูเอ่ยด้วยน้ำเสียงปิติยินดีเมื่อเห็นนัยน์ตาของเฮมม์ที่เปลี่ยนไป สองมือโอบรัดคอเพื่อให้สองร่างยิ่งแนบชิดบดเบียดจูบเร่าร้อนอีกครั้ง

“ให้กำเนิดลูกของข้าเถอะนะ”เมื่อจบประโยค เฮมม์ตาเบิกกว้างทันที แม้เพิ่งจะใจอ่อนไปก็ไม่ได้หมายความว่าต้องการเป็นแม่ของลูกกับราชาหื่นนี่ แต่พอจะคิดหนี หางของราชางูก็รัดแน่นจนไร้ทางรอด ก่อนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ดุดดันสะโพกมน เฮมม์หน้าซีดทันใด

“อย่าเพิ่งเลยได้ไหม ข้าไม่พร้อม”เฮมม์พูดเสียงสั่นอย่างหวาดกลัว ปกติแก่นกลายแกร่งแค่ด้ามเดียวก็จะตายแล้ว แล้วทำไมรอบนี้มันถึงมีผุดมาถึงสอง

 “อย่าได้กลัว ข้าจะไม่ทำให้เจ้าเจ็บ”นากีนีปลอบประโลมร่างเล็ก

 “การให้กำเนิดลูกมันพิเศษเล็กน้อย เมียของข้าช่วยอดทนหน่อยนะ”เฮมม์ระดมทุบตีอีกฝ่าย ให้เขาอดทน ก็แน่ละตัวเองไม่ใช่ฝ่ายที่ต้องโดนเสียบนี่ แม้จะโดนตีนากินีก็ยังหอมไปทั่วใบหน้ามนอย่างอารมณ์ดี

ข้าจะให้เจ้ากำเนิดลูกของข้า ดูสิ ว่าเจ้าจะหนีข้าไปไหนได้

นากินีจับแก่นกายแกร่งสองด้ามของตัวเองใช้ชิดติดกันเพื่อเตรียมสอดเข้าไปในช่องทางอุ่น เฮมม์อยากจะกลั้นหายใจให้ตายใหญ่ขนาดนั้นจะเข้ามาในตัวเขาได้อย่างไร

“ผ่อนคลายหน่อย”นากินีพูดเสียงอ่อนโยน เล้าโลมจุดกระสันให้เสียวซ่าน บังคับส่วนปลายหางให้จี้ต่อมรับภายในกายจนร่างกระตุกเฮือกสั่นสะท้าน นากินีใช้เวลานี้เองสอดใส่แก่นกายทั้งสองเข้าไปแล้วถอนปลายหางของตัวเองออกมา

“อุก”จุกและเจ็บจนต้องครางออกมา นากินีเลียหยาดน้ำตาที่ไหลออกมาจากนัยน์ตาสวย สองมือบีบคั้นยอดอกแดงที่ชูตึงเด่นให้กลืนกิน เฮมม์รู้สึกแก่นกายใหญ่ของนากินีแตกต่างไปกว่าทุกครั้งมันแข็งแรงแต่ก็ลื่นไหลจนสามารถสอดใส่เข้ามาในกายอย่างถึงที่สุด ก่อนจะต้องตกใจอีกครั้งเมื่อส่วนหัวมีการเปลี่ยนแปลงคล้ายมีกระเปาะยึดแน่น ความรู้สึกร้อนส่งผ่านมวลพร่าไปทั่วกาย

“อา...มันจะไม่หลุดจนกว่าข้าจะเสร็จ”นากินีกระซิบที่ข้างหู ความรู้สึกแน่นอุ่นโอบล้อมทำให้ยิ่งรู้สึกดี มองร่างเนียนที่แกงกร่ำจนจะเป็นกุ้งตัวงอ ดูดซับน้ำหวานจากโพรงปากตวัดเลียไปทั่ว และด้านร่างก็เริ่มขยับกายกระแทกกระทั้น

“อ๊า นากินี”แม้จะเจ็บแต่มันก็เสียวซ่านมากกว่าทุกที เฮมม์ร้องครางลั่นใช้มือโอบรอบคอของอีกฝ่ายไว้เป็นหลักยึดเพราะแรงส่งจากเบื้องล่างนั้นมันช่างมากมาย

“เมียของข้าช่างอร่อยล้ำ”นากีนีชมขยับล่างไปที่ขอบบ่อ คลายเกลียวหางของตัวเองที่รัดร่างไว้ วางเฮมม์จากนั้นก็สาวตัวอย่างเป็นจังหวะรุนแรงตามเพลิงปรารถนาที่ลุกไหม้อย่างโชกโชน

.....................................................................................................................

กลับไปอ่านต่อที่เด็กดีนะ

Y Novel ทะลุรักมิติหนังสือ (Read Chapter 7)

เด็กบ้า...Talk

“อืม อย่าสิ”วาร้องเสียงหวานเมื่อผมล้วงมือเข้าไปในกางเกงเพื่อจับสะโพกกลม มืออีกข้างก็มาที่ด้านหน้าเพื่อมาปลดตะขอกางเกง จากนั้นก็ดึงรั้งลงมานิดๆแล้วจัดการบีบสองก้อนกลมนิ่มอย่างมันมือ

ผมมองดูใบหน้าหวานที่กำลังแดงซ่านขึ้นเป็นระดับ วาเม้มปากมองผมอย่างสับสนระหว่างปล่อยให้ผมทำหรือจะบอกให้หยุดดี แต่ผมไม่ให้วาเลือกหรอกเพราะในเมื่อทางวายังเชื่อมั่นไม่พอ ผมก็จะใช้การแสดงออกทางร่างกายนี่แหละบอกอีกฝ่ายว่าผมนะ...ต้องการวาเพียงคนเดียว

วันนี้ผมมองดูวาที่สับสนว้าวุ่นใจอยู่ทั้งวัน แต่ผมก็ยินดีเพราะนั่นหมายความว่า ผมเริ่มมีความสำคัญกับวามากขึ้น ผมจะรุกมากขึ้นจนให้วาเข้าใจความรู้สึกของตัวเองเสียที และวันนี้ผมก็รู้สึกดีใจมากที่วาเริ่มหึงผม ถึงจะแสดงออกไม่มากแต่ก็ดูออก

ผมดันวาให้ชิดขอบอ่างล้างหน้าที่เป็นกระเบื้องยาว จับตัววาให้มองดูกระจกที่ฉายภาพตัวเองว่าใบหน้านั้นแสดงถึงความต้องการมากแค่ไหน แล้วดึงรั้งกางเกงของคนตัวเล็กลงมาจนถึงเข่า

“อ๊ะ เด็กบ้า”วาก่นด่าผมเมื่อผมแกล้งหยอกล้อกับส่วนอ่อนไหวของเขา ผมเลื่อนมือไปสัมผัสลูบไล้จนมันโปร่งพองแล้วก็หยุดมือไปเฉยๆ แล้วก็เปลี่ยนไปสัมผัสก็ยอดอกเล็กสีชมพูของวาแทน ผมชอบหน้าอกวา แม้จะไม่ได้มีแบบผู้หญิงแต่ก็น่ารักน่ากินยิ่งกว่าใคร ผมชอบเล่นกับยอกอกนี้ทั้งชอบบี้และชอบเลีย ดูเหมือนผมหื่น อันที่จริงก็ใช่ แต่ก็คงเป็นเพราะวา เขาทำให้ผมเป็นแบบนี้ แค่เห็นหน้าวาก็ทำให้ผมนึกถึงเรื่องลามกทุกที

วาหอบครางหวานเมื่อผมขยี้ยอกอกทั้งสองข้าง สะโพกมนขยับส่ายไปมาไม่หยุดเมื่อวาเริ่มเกิดอารมณ์ซึ่งนั่นทำให้ผมต้องใช้ความพยายามในการอดทนอดกลั้นทั้งที่อยากจะสอดใส่จะแย่

“อ๊ะ ธัน”วาในตอนนี้เย้ายวนมากแค่ผมเล่นตรงหน้าอกร่างกายวาก็แดงชมพูสวยไปทั้งตัว แถมยังทำหน้าเชิญชวน ซึ่งนั่นทำให้ผมทนไม่ไหว ตอนแรกกะจะลองเล่นแค่หน้าอกแล้วให้วาปลดปล่อยออกมาดู

“ยกสะโพกขึ้นหน่อย”ผมบอกวาเมื่อผมย่อตัวลงไปเพื่อเตรียมการกับช่องทางแสนหวาน ผมแหวกแก้มก้นนุ่มเพื่อหาช่องทางรัก ซึ่งตอนนี้มันเป็นสีแดงสวยเยิ้มกลีบอย่างเชิญชวน

“อื้อ ไม่เอานะ”วาส่ายก้นหนีเมื่อผมเลียรอบรอยหยักตรงบริเวณทางเข้า ผมจึงต้องจับเอวไว้ไม่ให้วาหนี ซึ่งมันดูตอบรัดผมดีจนแทบรัดลิ้นยามที่ผมสอดไล้เข้าไป อารมณ์ของวาดูพุ่งสูงขึ้นมากโดยดูจากเสียงครางหวานและการขมิบตอดรัด ผมจึงทำให้วารู้สึกดีที่สุดโดยการไล้เลียอย่างไม่หยุดสลับกับสอดลิ้นอุ่นตวัดปลายลิ้นไปมา

“อื้อ อ๊ะ เด็กบ้า ธัน”วาครางหอบแรงอารมณ์พุ่งสูงแต่ผมชอบมากเพราะเสียงวาจะหวานกระเซ่ามาก ผมเหลือบมองส่วนอ่อนไหวของวาที่กำลังโป่งพองสั่นระริกไปด้วยความต้องการโดยมีหยาดน้ำใสเป็นหลักฐาน มือข้างหนึ่งจึงถูกส่งเข้าไปช่วยเหลือเพื่อชักนำหนทางให้วาไปดีๆสีกทีก่อนจะถึงตาผมบ้าง

“อ๊ะ อา อาง”วาร้องออกมาเมื่อปลดปล่อยเสร็จแล้วฟุบตัวเอนไปด้านหน้าอ่างล้างหน้าอย่างเหน็ดเหนื่อยแต่ผมก็ไม่ยอมให้วาพักหรอกเพราะตอนนี้อารมณ์ของผมยังเต็มไปด้วยความต้องการอยู่เลย

“ไม่ให้ทำ”วาพูดออกมาแล้วหรี่ตามองมาทางผมผ่านทางกระจก เพราะวาเห็นผมกำลังปลดกระดุมกางเกงแล้วรูดซิปลง ใบหน้าที่ยังแดงกร่ำมองแก่นกายใกญ่ของผมและสะบัดหน้าหนี

“ไม่สงสารธันหรอ”ผมอ้อนวาโดยกอดอีกฝ่ายจากด้านหลังแล้วลูบมือแตะผ่านทั่วร่างไปตามจุดของร่างกายอย่างแผ่วเบา ผมเริ่มปลุกอารมณ์ของวาอีกครั้งซึ่งมันก็ไม่ยากอะไร

“2 วันก่อนก็เพิ่งทำไป”วาบ่นอุบอิบเอาแต่ก้มหน้าไม่ยอมหันมามองกระจกที่มีใบหน้าตัวเองและผมฉายภาพอยู่ และคงไม่อยากเห็นภาพที่ผมกำลังทำอยู่ตอนนี้

ผมจับวาให้หันหน้ามารับสัมผัสทางปากอีกครั้ง ลิ้นอุ่นของผมซอกซอนเข้าไปในโพรงปากดึงลิ้นนุ่มขึ้นมาไล้เลียเกาะเกี่ยวกัน และในจังหวะที่วาเคลิ้มผมก็รั้งสะโพกของอีกฝ่ายขึ้นและสอดใส่แก่นกายของตัวเองเข้าไปในช่องทางร้อน

ภายในนั้นมันทั้งร้อนและคับแน่นอาจเพราะท่ายืนหรือเพราะวาตื่นเต้น มันทำให้วาบีบรัดแน่น

“บีบรัดซะแน่นเลยนะวา อืม”ผมกระซิบบอกจับเอววาและเริ่มโยกคลอนไปตามแรงจังหวะที่ผมส่งนำ วาโน้มตัวไปข้างหน้าทาบฝ่ามือไว้กับกระจก ผมยกยิ้มครางในลำคอรู้สึกชอบที่มีอะไรอยู่หน้ากระจกเพราะแม้จะทำจากด้านหลังแต่ก็ยังเห็นใบหน้าของวาที่แดงจนแทบระเบิดและยังแสดงอารมณ์ออกมาได้อย่างชัดเจน เห็นสายตาที่บ่งบอกว่ากำลังด่าทอผมอยู่ภายใน

“ฮ่า อ๊า อื้อ”วาครางลั่นห้องน้ำเมื่อผมยกขาทั้งสองข้างของวาขึ้นจนตัวลอย เจ้าตัวถึงกลับรีบจับก็อกน้ำไว้อย่างกลัวว่าผมจะทำเขาหล่น วานะตัวเล็ก เล็กกว่าผมเยอะด้วย ตัวก็เบามากทำให้จับยกท่าไหนก็สะดวกดี และท่านี้ก็ทำให้ผมกับวาสัมผัสกันลึกยิ่งขึ้น

“จะเป็นแฟนกับธันได้แล้วยัง”ผมถาม วาส่งสายตาค้อนมาให้ผ่านทางกระจกเหมือนด่าผมว่ายังจะมีหน้ามาถามตอนนี้อะไรประมาณนั้น ผมโน้มตัวลงจูบไล่สันหลังขาวของวา ตีตรารอยสีกุหลาบทับรอยเดิมที่เคยมีและสร้างรอยใหม่ให้เด่นชัดขึ้น เพื่อสร้างหลักฐานแสดงความเป็นเจ้าของในร่างกายนี้

“มะ...ไม่”วายังแสดงเจตจำนงค์เดิม ผมก็เลยกระทุ้งเข้าไปภายในอย่างแรงโดยเน้นจุดกระสันของวาทำให้คนตัวเล็กถึงกับสั่นกระตุกร้องเสียงหวานออกมาอย่างดัง หยาดน้ำตาและคราบน้ำใสจากมุมกลีบปากทำให้ผมรู้ว่าวากำลังอยู่ในห้วงอารมณ์ที่กำลังจะถึงขีดสุด

แต่ผมไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายไปหรอก

วันนี้ผมต้องได้วาเป็นแฟน

แม้จะอยากขนาดไหนแต่ผมก็หยุดชะงักทุกการกระทำ วาเอียงคอหันมามองผม ก่อนจะทำหน้างุนงงปนสงสัย

“หยุดทำไม”

“เป็นแฟนกันนะ”

“ไม่”วายังยืนยัน ผมจึงจัดการกระทุ้งเอวเน้นหนักจุดกระสัน วากำมือแน่นเมื่อความรู้สึกอยากจะปลดปล่อยเริ่มเข้าครอบงำแต่ผมไม่เติมเต็มให้

“ถ้าไม่เป็นก็อยู่อย่างนี้กันทั้งคืน”ผมขู่อีกฝ่าย ถึงแม้เราจะมาถึงขั้นนี้กันแล้วแต่ผมก็อยากได้วาเป็นแฟนจริงๆ ไม่อยากบอกใครๆว่ากำลังจีบวา

แต่อยากบอกใครๆมากกว่าว่า

คนคนนี้นะเป็นแฟนผม

เป็นคนของผม...ห้ามจีบ...ห้ามยุ่ง....ไม่งั้นตาย

“เด็กบ้า”วาก่นด่าผมแต่ผมไม่สนใจหรอก แค่คำว่าเด็กบ้ามันไม่เจ็บปวดหรือหยาบคายตรงไหน มันออกจะเป็นคำพิเศษที่วาตั้งให้ผม ใช้เรียกแค่ผมคนเดียว

ผมถอนแก่นกายใหญ่ของตัวเองพลิกตัววาให้หันหน้าเข้ามาหา ยกวาขึ้นไปนั่งกับพื้นที่ว่างข้างๆอ่างล้างหน้า จูบซับไปตามใบหน้าก่อนจะเอาปลายจมูกมาชนกันเพื่อมองตา

“ธันรักวา เป็นแฟนกันนะ”

“นายบังคับฉัน”วาพูดเสียงสั่น เมื่อริมฝีปากของเขากำลังจะบรรจบกัน

“ใช่”

“นายขู่ฉัน”

“อืม”

“เด็กไม่รู้จักโต เจ้าเด็กบ้า”วาพูดไปก็ทำใบหน้าเอียงอายไป ผมหัวใจเต้นแรงกำลังลุ้นไปกับคำพูดของวาอยู่เหมือนกันซึ่งมันทำให้แก่นกายของผมที่กำลังแข็งขืนอยู่แล้วพองโตขึ้นไปอีกจนปวดไปหมด

“เพราะอย่างนี้ถึงต้องมีคนคอยสั่งสอน”

วาผลักผมออกก่อนจะชี้หน้าผมพูดเสียงสั่น ใบหน้าหวานแดงสุกกร่ำอย่างเขินจัดจนลามไปทั่วตัว

ตึกตัก

ผมได้ยินเสียงหัวใจเต้นแรง ไม่แน่ใจว่าของตัวเองหรือของวากันแน่ เพราะตอนนี้ผมรู้สึกอื้อตื้อไปหมด

“ฉันจะเป็นแฟนนาย จะสอนให้นายเป็นเด็กที่รู้จักโต ฉันจะสั่งสอนนายเอง”วาพูดรัวเหมือนกลั้นหายใจ ก่อนจะมองมาทางผมที่กำลังยิ้มกว้าง

“เข้าใจไหม”

“ยินดีครับ”

“แต่แค่ในนิ...”ผมจูบปิดปากวาทันที ผมอยากได้ยินแค่ประโยคแรกส่วนประโยคหลัง ผมไม่อยากจะได้ยิน จากนั้นก็จับขาวาพาดขึ้นบ่าโดยให้วาโอบคอของผมไว้เป็นหลักและดันร่างเล็กให้พิงกระจก สอดใส่แก่นกายที่ปวดหนึบกับช่องทางร้อนที่กำลังรอคอย

วาขยิบแน่น จูบตอบผมอย่างที่ได้เรียนรู้และตอบรับสัมผัสของผม ตอนนี้มันไม่ใช่แค่เซ็กส์แต่มันเป็นการร่วมรักที่ผมกำลังส่งไปให้ถึงหัวใจของวา

เรากำลังผสานกันแม้หัวใจยังไม่แนบแน่นแต่ก็เป็นดั่งจิ๊กซอที่กำลังต่อเพื่อให้เสร็จเป็นภาพวาดที่สวยงามในวันข้างหน้า

............................................................................................

กลับไปเม้นกันด้วยน้า

Yaoi Online (ตอนที่ 23)

“นั่นมันขึ้นอยู่กับตัวเธอ”

เรนโชเหลือบตามองว่าพอทำแบบนี้นายท่านว่าอย่างไรแต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายดูพอใจ เรนโชจึงเริ่มแกะสายชุดของอีกฝ่ายโดยที่นายท่านก็ไม่รั้งรอถอดชุดให้เรนโชออกอย่างเชี่ยวชาญ เรนโชถึงกับเห็นความต่างเมื่อตัวเองเปลือยร่อนจ้อนส่วนนายท่านนั้นสายโอบิยังทันได้เอาออกเลย

            ร่างกายของนายท่านยังงดงามเช่นเคย ในการกอดที่ผ่านมาเรนโชได้เห็นร่างชัดๆก็มีเพียงนายท่านคาออส กับนายท่านมาเอลก็ไม่ถอดชุดออกมาทั้งหมด กับฮันยิ่งแล้วใหญ่ ส่วนนายท่านราฟาด้วยความที่อาบน้ำด้วยกันคราแล้วทำให้รู้ว่าเป็นร่างกายที่เหมาะแก่การอยู่ในอ้อมกอดเพราะช่างอบอุ่นเหลือหลาย

เรนโชลากปลายนิ้วเรียวค่อยๆลากไล้ไปตามแผงหน้าท้องได้รูป เหมือนสัมผัสซุกซนนี้จะได้ผล นายท่านหดเกร็งหน้าท้องข่มกลั้นความรัญจวน เรนโชยิ่งลากมือลงต่ำลงไปอีก ปลายนิ้วสัมผัสผิวเนื้ออย่างบางเบาแต่ไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกลดน้อยถอยลง

“ซนจริง”เห็นพูดแบบนั้นแต่ก็ทำหน้าพอใจ เรนโชใช้แขนอีกข้างโอบกอดรอบคอให้ความร่วมมือเสียแต่โดยดี ริมฝีปากร้อนระอุบดเบียดริมฝีปากเล็ก เรนโชเอียงคอตอบโต้อย่างสู้ศึก มือที่อยู่ด้านล่างจับแก่นกายแกร่งลูบไล้

ใช่ว่านายท่านจะอยู่เฉย มือทั้งสองพัวพันเลื้อยไล้โหมโรงเริ่มต้นอย่างร้อนแรง ไม่ได้จะโอ้โลมอย่างอ่อนหวานเมื่อรู้ว่าไม่ใช่ครั้งแรกอีกต่อไป สองนิ้วแกร่งจึงหลุบเข้าไปกระทุ้งเนื้อนุ่มภายในอย่างไม่ออมแรงเพื่อให้ช่องทางได้เปิดรับสิ่งที่ใหญ่กว่า เรนโชตัวเกร็งก่อนจะพยายามผ่อนคลาย แล้วยั่วโดยบีบรัดสองนิ้วนั้นที่อยู่ภายในตัว

แน่นอนว่าเมื่อร่างเล็กตั้งท่าว่าพร้อม คาออสจึงยกร่างของเรนโชขึ้นมา เรนโช มองแก่นกายใหญ่ของนายท่านที่ตั้งชันรอท่า ค่อยๆหยัดสะโพกตัวเองลงครอบครองโดยมีสองมือใหญ่ช่วยประคอง อย่างน้อยก็ไม่ปล่อยให้เรนโชดำเนินการเพียงคนเดียว

“บรรเลงด้วยตัวเองสิ”น้ำเสียงทุ้มปนเสน่ห์พูดออกมา เรนโชก็ได้แต่ต้องยอมทำตาม ท่านี้นั้นเรนโชอยู่บนตัวนายท่านต้องคุมจังหวะด้วยตัวเอง เรนโชปาดเหงื่อก่อนจะยิ้มซุกซนในเมื่อให้ทำเองก็อย่ามาว่าก็แล้วกัน

สองมือเล็กวางมือลงบนแผงอก แล้วค่อยหยัดตัวขึ้นลงอย่างเชื่องช้า แม้ตัวเองจะทรมานแต่เรนโชก็คิดว่านายท่านทรมานมากกว่าเพราะเรนโชบีบรัดภายในแน่นแถมยังไปช้าๆและไม่ได้จังหวะ

“ของแบบนี้มันต้องช่วยกันสิฮะ”เรนโชพูดอย่างดื้อรั้น รู้ว่าทำแบบนี้อาจทำให้นายท่านไม่พอใจ แต่ก็อยากให้นายท่านได้รับรู้ว่าเรนโชไม่ใช่คนที่จะยอมทำตามไปเสียทุกเรื่องแล้ว ต้องทำตัวให้เล่นยากบ้างง่ายบ้าง ชีวิตถึงจะมีสีสัน

“หึ ก็ได้”คาออสจับเอวเรนโชช่วยคุมจังหวะและออกแรงกระทุ้งแก่นกายขึ้นมาด้านบนยามที่สะโพกเล็กเคลื่อนตัวลงมา เรนโชอดร้องออกมาไม่ได้เมื่อแก่นกายใหญ่ที่อยู่ในตัวนั้นสอดลึกยิ่งกว่าครั้งใด

“อ๊ะ อ๊า คาออส นายท่าน”เรนโชหลุมหลงไปกับรสสัมผัสแต่สมองยังคงทำงาน ลองเรียกร้องชื่อของนายท่าน เวลาที่มีอะไรกันแม้จะยังไม่ได้รักแต่คนก็ต้องการล้วนเป็นหนึ่ง การเรียกชื่อเหมือนบ่งบอกว่าคนนั้นสำคัญแถมยังสร้างความประทับใจให้อีกฝ่าย

เสียงหวานครางพร้อมร้องเรียกชื่อ พร้อมทั้งบรรเลงเพลงด้วยจังหวะเร็วอย่างไม่เกี่ยงงอน ตอนนี้นี้ถึงคราวที่ควรจะสร้างประทับใจเพื่อให้ตราตรึงจนไม่อยากจะไปกอดคนอื่นกันเลยทีเดียว

เรนโชจิกเล็บสร้างรอยแผลบนตัวของนายท่าน ทำท่าคล้ายจะไม่รู้ตัวแต่จริงๆแล้วจงใจ ให้เป็นที่ระลึกไว้ทั้งตัวและใจ

“นายท่านผมขอโทษ”เรนโชที่ฟุบตัวนอนลงคาอกของนายท่าน ลูบไล้แผลที่เกิดขึ้น การขอโทษนี้เกิดขึ้นอย่างใจจริงเพราะความรู้สึกผิด คาออสลูบเส้นผมนุ่มลื่น

“ไม่ได้เจ็บอะไร”

“นายท่านฮะ ผมขออะไรได้ไหม”

“อยากได้อะไร”

“ไม่ยากหรอกฮะ แค่ขอหลับสักงีบในอ้อมกอดนี้”เรนโชทำตาปรือไถลตัวลงไปนอนข้างๆนายท่านพร้อมเอามือของอีกฝ่ายมากุมคล้ายกับเด็กขาดความอบอุ่น คาลาสยิ้มเพียงครู่ก็เอาผ้ามาคลุมร่างเล็กเพื่อไม่ให้หนาวก่อนจะดึงร่างบางเข้ามาในอ้อมกอดอย่างทุลักทุเลเมื่อมืออีกข้างถูกยึดเอาไปเป็นของประกัน ประทับตราอุ่นบนหน้าผากเนียน มองจนคนตัวเล็กหลับสนิท

“ขอบคุณ”

เมนาร์เซีย รักวุ่นๆยุ่งดีนัก (CHAPTER : 16)

“แต่ต้องทำกับพวกเราเท่านั้นนะ”คาลาสกระซิบที่ข้างหูถอดเสื้อตัวเองออกบ้างเพื่อให้หลังขาวเนียนได้แนบชิดแบบเนื้อต่อเนื้อจริงๆ ก่อนจะตวัดเลียไล้ไปตามปลายหูและซอกซอนเข้ามาภายใน ขบงับเบาๆหาจุดกระสันประสาท

            “อื้อ อ๊ะ”เวลล์ครางเสียงหวานออกมาอย่างแปลกใจ มันเหมือนร่างกายอยากจะร้องออกมาตั้งแต่กิรอสสัมผัสที่หน้าอกแต่เพราะโดนปิดปากอยู่จึงทำไม่ได้ แต่พอเมื่อปากว่างเสียงหวานก็ครางออกมาอย่างที่เจ้าของร่างยังสับสนตัวเอง

            เวลล์ทำท่าจะปิดปากตัวเองเพื่อกลั้นเสียงน่าอายแต่ก็ถูกคาลาสจับมือลงมา

            “ปล่อยเสียงออกมา ไม่ต้องกลั้น”

            “แต่...”

            “เสียงเวลล์ไพเราะที่สุดแล้ว”คาลาสเอ่ยปากชมอย่างเกลี้ยกล่อมทำให้ร่างบางยอมทำตาม ปล่อยความรู้สึกออกมาทางเสียงหวานซึ่งยิ่งไปกระตุ้นอารมณ์ของสองเจ้าชายที่อยากจะจับกินจะแย่

            “กิรอส มันแปลกๆ”เวลล์บอกเมื่อรู้สึกถึงเบื้องล่างของตัวเอง กิรอสพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะรั้งกางเกงลง เวลล์ผวาตามทันทีไม่ให้อีกฝ่ายรั้งลง

            “ไม่เอา”เวลล์รีบส่ายหน้ากลัวจะเผยสิ่งน่าอายออกมา คิดเพียงว่ามันต้องน่ารังเกียจในสายตาของคนทั้งสองเป็นแน่

            “ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว”คาลาสปลอบประโลมจากด้านหลัง จูบซับใบหน้างามจากด้านข้าง ความตื่นกลัวประหลาดส่งผลให้กลิ่นกายหอมของเวลล์อบอวลกำซาบไปทั่วห้องนอน

            “ถ้าไม่ให้ดูแล้วจะรู้ได้ยังไงว่ามันแปลกยังไง”กิรอสออกแนวขู่ทำตาดุ ทั้งที่ใจริงอยากจะเกี่ยวกางเกงเนื้อดีลงใจจะขาด อยากจะเห็นเวลล์ปลดเปลื้องอาภรณ์เปลือยกายให้มองเป็นขวัญตา

เวลล์พยักหน้าลงในที่สุดและแน่นอนว่าเมื่อได้การตกลง กิรอสกับคาลาสก็ช่วยกันถอดออกเสียให้ไว เวลล์ปิดตาตัวลงเพราะความเขินอายจนแทบไม่อยากจะรับรู้อะไร ทำให้ไม่มีโอกาสได้เห็นสายตาเจ้าเล่ห์และกระหายของสองเจ้าชายที่ฉายออกมา

คาลาสผละออกจากด้านหลังแล้วให้เวลล์นอนราบไปกับเตียง หมอนใบใหญ่ถูกสอดรับให้ส่วนหัวได้พักพิง เวลล์ในร่างเปลือยเปล่าดูงดงามไปทุกสัดส่วน ผิวขาวเนียนกระจ่างไร้ริ้วรอยจนอยากจะเป็นคนทำให้เกิดรอยเลยทีเดียว

กิรอสกับคาลาสมองดูส่วนอ่อนไหวของเวลล์ที่ยังปิดหุ้มไม่เปิดกายด้านใน สองสายตาเป็นกระกายใจเต้นอย่างลำพองที่จะได้เป็นคนทำ เป็นทุกอย่าง เป็นครั้งแรกให้กับเวลล์ ให้กับคนที่รัก

เวลล์สะท้านเฮือกกายสั่นไหวเมื่อรู้สึกถึงมือที่เข้ามาจับแม้จะอ่อนโยน แต่เวลล์ก็กลัวปนตื่นเต้นจนต้องแอบเปิดตาตนเองมามอง แต่เมื่อได้สบสายตาสองเจ้าชายเวลล์ก็ถดกายถอยหนีทันที

“มันน่าอาย ไม่เอาแล้ว”เวลล์ส่ายหน้าอย่างตื่นตระหนก ให้คนอื่นมาจ้องมองของตัวเอง แถมมันยังชูชันแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนด้วย แล้ว...แล้วสายตาของกิรอสกับคาลาสนั่นอีก

คาลาสมองกระต่ายตื่นตูมที่ถดกายเข้าโพรงโดยเอาหมอนใบใหญ่มาปิดกาย ก็รู้ว่าเวลล์ถูกเลี้ยงดูมาแบบไม่ให้รู้ให้เห็นอะไร จึงไม่เข้าใจไปเสียหมด แต่นั่นก็ทำให้พวกเขาชอบเพราะมันเป็นสิ่งที่ดีที่ทำให้พวกเขาได้เป็นคนสอนเวลล์เอง

ดังนั้นกิรอสกับคาลาสจึงยังทำใจเย็นล่อเนื้อกระต่ายออกมา แม้ส่วนกลางแก่นกายของตัวเองจะปวดหนึบมากแค่ไหนก็ตาม

“ไม่เป็นไร พวกเราก็เป็น”กิรอสพูดเสียงนุ่มจับมือข้างหนึ่งของเวลล์ให้เลื่อนไปจับสัมผัสตรงกลางตัว บ่งบอกถึงความตื่นตัวเช่นกัน

“มันเป็นเรื่องปกติ”คาลาสพูดด้วยน้ำเสียงมั่นคงบ่งบอกว่าไม่มีสิ่งใดเป็นสิ่งผิด ใช้มือใหญ่จับมือเล็กแก่นกายใหญ่ของตัวเองที่อยู่ภายในกางเกง

เวลล์รู้สึกฝ่ามือร้อนฉ่าลามจนร้อนไปทั้งตัว ตรงนั้นของกิรอสและคาลาสก็โป่งพองชูชันเหมือนกับของเขา ไม่สิ ไม่เหมือนตรงขนาด เวลล์อดก้มหน้ากัดฟันกลั้นอารมณ์ไม่ได้ ตรงนั้นมันร้อนและก็ขยับด้วย

เวลล์รู้สึกอึกอัดแต่ก็รู้สึกดียามที่มือของใครสักคนสัมผัสที่ส่วนอ่อนไหวของเขา มันเป็นเรื่องปกติจริงๆใช่ไหม เวลล์เคยแอบได้ยินสองพี่ชายพูดเรื่องทะลึ่งลับหลัง แต่ก็ไม่สามารถประกอบต่อติด ถ้ามันไม่มีอะไรเสียหายและยังช่วยสร้างกำลังใจให้ทั้งสอง เวลล์ก็จะทำ

เมื่อได้รับการตกลงอีกครั้ง สองเจ้าชายก็รุกหนักอย่างกลัวว่าเวลล์ตัวน้อยจะเปลี่ยนใจอีก กิรอสเปลี่ยนตัวเข้าไปอยู่ด้านหลังเวลล์ปล่อยให้ด้านหน้าคาลาสจัดการอย่างเชื่อใจ กิรอสจับเวลล์รับจูบร้อนแรงตามอารมณ์ที่แทบอยากจะกลืนกินและเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของคนตัวเล็กจากกำกระทำของคาลาส

คาลาสใช้มือจับส่วนหัวน้อยๆ ก่อนจะกรีดนิ้วถูไถไปหับหนังหุ้ม มองใบหน้างามและจัดการทำอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้เวลล์จับ เปิดปลายปมให้เห็นหัวเล็กชมพูที่มีน้ำปลิ่มๆ ทั้งแกนเล็กก็ยังเป็นสีสวยไม่หมองหม่น คาลาสมองส่วนอ่อนไหวของเวลล์อย่างพอใจ เล็ก น่ารัก น่ากิน

“อื้อ อ๊ะ”เวลล์ครางในลำคอ เมื่อรู้สึกแปลกๆจากการกระทำของคาลาส มันเจ็บเพียงชั่วครู่เหมือนลมพัดที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่ร้อนเร่าเมื่อคาลาสก้มหน้าลงใช้ริมฝีปากของตัวเองครอบครอง

กิรอสก็ขยับตัวมาที่ด้านหน้าด้วยเช่นกัน น้ำหวานครั้งแรกจากตัวเวลล์ไม่อยากจะให้คาลาสได้รับไปคนเดียว ดังนั้น กิรอสจึงร่วมเข้าครอบครองตวัดลิ้นไล้เลียแก่นกายน้อยๆที่ยืนหยัดอย่างน่ารัก พร้อมกับฟังเสียวหวานที่ครางกระเส่าได้อารมณ์

ด้วยว่าเป็นครั้งแรก เวลล์จึงปลดปล่อยออกมาอย่างรวดเร็ว ปริมาณน้ำสีขาวขุ่นพุ่งกระฉูดออกมาซึ่งกิรอสและคาลาสก็เตรียมรับไป ทั้งสองปาดน้ำโดยนิ้วเรียวรับรสหวานพร่ามัวเมาคน

เพียงแค่กลิ่นกายปกติก็หอมแล้ว พอในสถานการณ์เช่นนี้กลิ่นกลับเปลี่ยนเป็นเย้ายวนชวนทรมานใจคน แถมรสชาติยังยอดเยี่ยมหวานปานน้ำผึ้งป่าแท้ แม้เรื่องร่างกายจะไม่สำคัญเท่าใจคน แต่สองเจ้าชายอดยอมรับไม่ได้ว่าเวลล์ช่างมีเสน่ห์เชิญให้กลืนกินได้อย่างยอดเยี่ยม น่ากลัวว่าหลังจากนี้ความอดทนของทั้งสองคงต่ำลงไปอีก

“เป็นยังไงบ้าง”คาลาสถามเวลล์ที่ยังหอบน้อยๆ ดูท่าประสบการณ์ครั้งนี้ทำให้เวลล์เหนื่อยอยู่ไม่ใช่น้อย

“...ดี”เวลล์ก้มหน้างุดอย่างเขินอาย จะให้บอกอย่างไรว่าตอนก่อนหน้านั้นมันรู้สึกเสียวจะเป็นจะตายและก็อะไรไม่รู้ปั่นป่วนช่วงล่างหน้าท้องไปหมด บอกไม่ถูกนอกจากว่ามันรู้สึกดีแหละเหนื่อย

ก่อนสายตาจะเหลือบไปมองส่วนกลางลำตัวของสองเจ้าชายอย่างซุกซน ถึงจะไม่รู้ในตอนแรกแต่ก็ใช่ว่าจะเรียนรู้ไม่เป็น และไม่ชอบที่จะเอาเปรียบใคร ดังนั้นประโยคต่อมาของเวลล์ทำให้กิรอสและคาลาสดีใจจนตัวลอยปรากฏรอยยิ้มกว้าง

“ให้เวลล์ช่วยนะ”

สองแก่นกายใหญ่อยู่ในมือน้อยๆของเวลล์ทั้งสองข้าง กิรอสกับคาลาสวางแผนจะสอนขั้นต้น ซึ่งได้เท่านี้ทั้งคู่ก็พอใจแล้ว

เวลล์ตาโตกัดฟันแน่นอย่างตื่นเต้น ทำไมมันใหญ่กันนักละ ของตัวเองเทียบไม่ติดเลยด้วยซ้ำ นึกถึงยามที่องค์ชายทั้งสองปลดเปลื้องกายบ้าง เวลล์ก็อยากจะม้วนกายถอยหนีอีกสักรอบหนึ่ง มันดูทั้งแข็งแกร่ง องอาจ แน่นขึงและรุกสู้ แถมยังร้อนแรงประหนึ่งม้าที่ควบวิ่ง แน่นอนว่ากิรอสกับคาลาสคงไม่ปล่อยให้มือใหม่ทำหน้าที่ได้เองคนเดียว มือใหญ่วางทับมือเล็กเพื่อจับให้ไหวขยับ ค่อยๆสอนให้รู้จักอารมณ์อันแข็งกร้าวของผู้ชาย

“ขยับแบบนี้”

“เน้นตรงนี้ด้วย”

เสียงหายใจแรงและหอบกระเส่าๆเบาๆของกิรอสกับคาลาสทำให้เวลล์รูสึกตื่นเต้น มันเป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่จริงๆแต่ไม่รู้ทำไมถึงทำให้กายเล็กกลับมาร้อนอีกครั้ง โดยการแสดงความต้องการตั้งชันใหม่

ดังนั้น กิรอสกับคาลาสจึงใช้มืออีกข้างที่ว่างช่วยปรนเปรอแก่นกายเล็กจนกลายเป็นวังวนแห่งความรู้สึก เสียงขยับ เสียงเนื้อกระทบ กิรอสยื่นหน้าไปจูบเวลล์ก่อนจะผละออกเมื่อเพื่อนอีกคนก็ต้องการเช่นกัน

แม้ไม่ได้สอดใส่เข้าไปในกายเนื้อแบบแสดงความเป็นเจ้าของ แต่ยอมรับไม่ได้ว่า วันนี้...มีความสุขมาก และไม่นานทั้งสามก็ปลดปล่อยอารมณ์ร้อนแรงออกมา พร้อมกับแก้มทั้งสองข้างที่โดนหอมฟอดใหญ่

“ขอบคุณที่เติมกำลังใจให้นะครับ”

เฮฟ & ลูฟ กับสงคราม 3 อาณาจักร (ตอนที่ 4 - 2)

“อย่า”เฮมม์พูดได้เท่านั้นก็โดนปิดปากอีกเช่นเคย สองมือที่ยังพอขยับได้ก็ทุบหน้าอกแกร่งไปมาแต่ก็ดูจะไม่ระคายเคืองผิวหนัง ปลายหางเรียวพันรอบขาก่อนจะทะลึ่งพรวดสอดเข้ามาในช่องทางร้อน

“เจ็บ”เฮมม์ร้องลั่นจนน้ำตาเล็ดออกมา เล็บจิกลงไปในบ่าหนาเพื่อระบายอารมณ์ นากินีแลบลิ้นเลียหยาดน้ำตาไม่สนใจสองมือที่ทุบลง ได้แต่ยิ้มอย่างโรคจิตโอบรัดมากกว่าเดิมตวัดปลายหางบุกเบิกสำรวจอย่างซุกซน

“อ๊า...ไม่”เฮมม์สะดุ้งเฮือกเมื่อหางเล็กนั้นกดเน้นตรงจุดที่รู้สึกดีจนร่างอ่อนระทวย นากินียิ้มเหี้ยมปลดปล่อยแก่นกายแกร่งออกมาแล้วยกตัวเฮมม์เพื่อให้สอดลึกเข้าไปภายในทั้งที่ยังมีหางอวบอยู่ด้วย

“ซี๊ด...แน่นเป็นบ้า”ปลายหางมีชีวิตกับแก่นกายร้อนสามารถประสานกันอย่างลงตัว โดยมีน้ำในสระผลุบเข้าออกช่วยหล่อลื่นอีกแรง

“เฮมม์เจ้าช่างยอดเยี่ยม”นากินีชมปลายลิ้นตวัดเลียทั่วทั้งร่าง ใช้โคนหางหนาๆยกย้ายสะโพกมนให้กระแทกกระทั้นขึ้นลงไปมา

ธรรมชาติโดยรอบสงบนิ่ง สายลมเรไร เสียงครวญคราวรัญจวน และคลื่นน้ำขนาดใหญ่ที่แผ่กระเพื่อมกระจายไปตามห้วงอารมณ์สวาท

Yaoi Online (ตอนที่ 20)

“ทะ ท่านพี่”เรนโชเอ่ยเสียงสั่นเมื่อโดนจับมัดหลังติดกับเสาไม้ด้วยเชือกซึ่งน่าจะเป็นม่วงมัดเพราะสามารถสั่งตามใจได้ ให้มัดตรงนั้น คลายปมตรงนี้ หย่อนตรงนู้นหน่อย ตรึงด้านใน เชือกแสนรู้ก็สามารถทำได้ตามใจสั่ง

“แบบนี้แหละสวย”เรนโชเหงื่อตกกับสภาพของตัวเอง ตัวถูกจับมัดให้ยกลอยสะโพกยื่นไปด้านหน้าเด่นหรา แขนถูกตรึงให้กางออก ขาถูกจับถ่างออกด้วยเชือกจับยึดตรงข้อเท้า ด้านหน้าอกก็มีเชือกรัดแถมกดทับตรงยอดอกพอดี และช่วงล่างก็ถูกรัดตรงช่วงขาอ่อน

“ก่อนอื่น วาดภาพกันดีกว่านะ เก็บไว้เป็นที่ระลึก”มาเอลหยิบกระดาษ พู่กันและอุปกรณ์วาดภาพออกมา นัยน์ตาล้วงลึกมองร่างเปลือยเปล่าที่ถูกมัดด้วยเชือก หนึ่งมือจับกระดาษหนึ่งมือจับดินสอขยับไปมา

ถ้าเป็นเพียงเท่านั้น เรนโชคงไม่ทรมานเท่ากับที่มาเอลใช้หัวดินสอปลายทู่ลากไปตามผิวเนื้ออ่อนของเรนโช

“ความยาวน่าจะประมาณนี้”

“ตรงนั้นมันไม่เอานะฮะ”เรนโชน้ำตาคลอพยายามขยุกขยิกหนี เมื่อตรงฝ่าเท้าถูกดินสอลากผ่านไปมา มันจักกะจี้จนน้ำตาเล็ดแต่เพราะถูกมัดไว้จึงได้เกร็งกาย มันเป็นการทรมานที่ไม่ได้สร้างความเจ็บปวดทางกาย

“ท่านพี่ ท่านพี่”เรนโชเรียกร้องเมื่ออีกฝ่ายยังไม่หยุดการกระทำตั้งหน้าตั้งตาใช้ปลายดินสอลากไปทั่วเท้าขาวเนียน เชื่อแล้วว่าใต้ฝ่าเท้าเป็นแหล่งรวมเส้นประสาท เรนโชช่างกายกระตุกสั่นเมื่อปลายดินสอกดลงลึก ณ จุดหนึ่งที่ปลายเท้า

“อึก มันเจ็บ”น้ำตาไหลริน แต่มาเอลกลับแย้มยิ้มออกมา

“เด็กน้อย น้ำตาสวยดีนะ”

ดูเหมือนอีกฝ่ายจะพอใจในการกลั่นแกล้งเบื้องต้น จึงกลับไปนั่งวาดรูปต่อ เรนโชแทบกระอักเพราะมาเอลหยิบดินสออีกแท่งออกมา ส่วนแท่งนั้นยังลอยไปมาราวกับมีชีวิตคอยไต่ลากเลื้อยไปตามผิวกาย บ้างก็หยุดงานแล้วกลายเป็นมาเดินแตะไต่อยู่ตรงหน้าท้องมน

มาเอลตวัดมือไปมาอย่างเชี่ยวชาญไม่นานกระดาษสีขาวล้วนก็ปรากฏรูปภาพร่างเว้นดินสอ ถ้าเพียงแค่ลงสีก็นับว่าเป็นรูปที่งดงาม เสียแต่ว่ารูปภาพนั้นค่อนไปทางจรรโลงความต้องการของใครบางคนเพราะด้วยท่าต้นแบบที่ดูลามกอาณาจาร

เรนโชทนรับการทรมาน เพราะอย่างไรก็ตั้งเป้ารอผลลัพธ์ ปลดปล่อยน้ำตาให้ไหลรินมากกว่าเดิม ในเมื่อมาเอลบอกว่าน้ำตาของเขาสวย เขาก็จะร้องออกมาให้งดงามอย่างที่มาเอลหวัง ไม่มีอาการสะอึกสะอื้นเพียงไหลรินเป็นหยาดค้างน้ำเพชร

“อึก อ๊ะ”เรนโชสะกดกลั้นเสียงร้องเมื่อรู้สึกเจ็บตรงบ้านท้าย ปลายดินสอทะลึ่งพรวดเข้ามาอย่างไม่ได้เตรียมใจและไม่มีสิ่งใดช่วย หมุนเกลียววนอยู่ในตัวเหมือนกำลังเป็นไฟฉายนำทางสำรวจช่องทางด้านใน

“เป็นช่องทางที่ดี”มาเอลเลียลิ้น ดึงดินสอออกมากปากทางอย่างพรวดพราด เรนโชร่างกระตุกทันควัน

“เด็กน้อย จะเชื้อเชิญไปถึงไหน”เรนโชไม่รู้ว่ามาเอลหมายถึงอะไร เพียงแต่เห็นสายตาที่จับจ้องมองช่วงบั้นท้ายอย่างไม่ละจากไปไหน จากดินสอมาเอลก็เปลี่ยนมาเป็นพู่กันอย่างที่ตัวเองชอบถือ ใช้ปลายขนที่เปียกน้ำตวัดตรงปากทางไปมาบ้างก็หลุบเข้าด้านในแล้วปัดผ่านออกมา

ผ่านประสบการณ์มาสองครั้งแต่ไม่มีครั้งไหนที่จะทรมานเท่าทั้งนี้ ของฮันนั้นมันเรียกว่าน่ากลัว น่าหวาดหวั่น ส่วนของนายท่านนั้นร้อนแรงจนแทบจะละลาย ส่วนของนายท่านราฟาแม้ไม่ถึงขั้นสุดท้ายแต่ก็น่าจะอ่อนโยนและอบอุ่น แม้ไม่อยากจะเปรียบเทียบแต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าอ้อมกอดของแต่ละคนนั้นช่างแตกต่าง มีเสน่ห์เป็นของตัวเอง

“อื้อ อ๊ะ ท่านพี่”เรนโชหลุบตามองมาเอลที่กำลังกลืนกินส่วนอ่อนไหวของตัวเองส่วนมือก็ยังถือพู่กันเพื่อใช้กลั่นแกล้งเบื้องล่าง แต่บางครั้งเขี้ยวคมๆนั่นก็ลากยาวเหมือนจงใจให้สัมผัสโดนด้วย เรนโชใจเต้นแรงเพราะทั้งรู้สึกดีและกลัว

“ท่านพี่อย่า...อย่ากัดลงไปนะฮะ”เรนโชร้องขอ มาเอลเงยหน้ามองคนที่ถูกพันธนาการใบหน้าหวานมีเหงื่อซึม ผมเปียกลู่น้ำตาคลอบ้างก็หยดออกมาเป็นสายธาร ใบหน้าแดงกล่ำคล้ายเหมือนคนร้อน แต่ที่มาเอลชอบที่สุดคือนัยน์ตาที่บ่งบอกอารมณ์ เจ้าตัวจะรู้ไหมว่าแสดงออกมาแบบไหน

“ตรงไหนละ ถ้าไม่บอกดีๆก็กัดแล้วนะ”มาเอลผละจากส่วนอ่อนไหวและหันมากัดตรงต้นขาอ่อนแทน ฝังเขี้ยวคมลงไปประทับตราให้เป็นรอยแผลแสดงความเป็นเจ้าของ เรนโชรู้สึกเจ็บจนน้ำตาจะล่วงอีกครั้ง

“ตรง...ของผม”เรนโชกัดปากพูดแทบตายกว่าจะกลั้นคำน่าอายออกไปได้ บอกตัวเองให้แสดงความยั่วยวนออกไปแต่ก็ทำไม่ได้เท่าที่ใจคิด คนประสบการณ์น้อยก็คือคนประสบการณ์น้อยไม่สามารถโหมแรงต้านทานคนที่เชี่ยวชาญและดูคนออกได้ง่ายๆ

ในเมื่อยั่วยวนลำบากนัก ก็แสดงท่าทางซื่อใสของตัวเองออกไปนี่แหละ

เหมือนที่อาร์ทเคยบอก เป็นตัวของตัวเองดีที่สุด

ไม่ฝืนตัวเองแต่ก็ไม่โง่

“ท่านพี่จูบหน่อย”เรนโชทำตาอ้อน มาเอลเหยียดยิ้มแล้วยืดตัวขึ้นไปจูบ สัมผัสลิ้นอุ่นวาบหวานได้ไม่นานเรนโชก็กัดลงบนลิ้นของมาเอลจนได้เลือดก่อนจะรุกเร้าอีกฝ่ายกลับไปดูดกลืนรสเลือดของอีกฝ่าย

“เอาคืนที่กัดฮะ”เรนโชยิ้มหวานหยดแต่ใจเต้นแรง นี่เป็นการเสี่ยงพนันของเรนโชว่ามาเอลจะใช่แบบที่ตัวเองคิดหรือเปล่า

มาเอลนิ่งอึ้งก่อนจะเริ่มหัวเราะออกมา แววตาเปลี่ยนไปเป็นวาวโรจน์ ริมฝีปากยกยิ้มอย่างถูกใจ

“กล้าทำร้ายกันแบบนี้ คงต้องทรมานกันดีๆ”เรนโชยิ้มตอบรับทันที

“เอาสิฮะ”เผยตัวตนของตัวเองออกมา แสดงออกมาสิว่าที่กอดคนอื่นอย่างอ่อนโยนนั้นคือการเสแสร้ง ทั้งที่จริงแล้วชอบแบบทารุณ แม้รู้ว่าจะต้องได้รับการกอดแบบรุนแรงและทรมาน แต่เรนโชก็ยังยิ้มเพราะนั่นหมายความว่าเรนโชได้ก้าวเข้าไปอยู่ในส่วนที่ไม่มีใครเข้าถึง

ม่วงเลื้อยถูกหยิบออกมา เรนโชนัยน์ตาสั่นระริกเพราะเคยได้ยินคุณศัพท์ของมันมาแล้ว  มันเติบโตพัวพันรัดร้อยร่างแต่มันไม่เหมือนม่วงรัด ทุกครั้งที่เคลื่อนไหวทุกสัมผัสทุกปลุกเร้าอย่างหยาบโลน ร่างทั้งร่างของเรนโชถูกเถาไม้โอบล้อม

ปลายของม่วงเลื้อยไม่ใช่ยอดใบอ่อน มันเหมือนแก่นกายของมนุษย์ผู้ชายเต็มวัย มันเลื้อยวนตรงยอดอกชมพูก่อนจะชูตัวขึ้นเหมือนงูกำลังแผ่หัวขู่ฉก เรนโชสั่นสะท้านกาย ด้วยความรวดเร็วมันก็คล้ายฉกวูบบังคับให้เรนโชอ้าปากครอบครอง

รสสัมผัสไม่ต่างกับแก่นกายคน แต่มีกลิ่นที่หอมเย้ายวนและรสชาติจากปลายยอดเหมือนน้ำจากเกสรดอกไม้ มัวเมาให้คนหลงเคลิบเคลิ้มจนสติหลุดลอยไป

ถ้าไม่เพราะแรงกัดหนักที่ขาอ่อนที่ช่วยดึงสติกลับมา เรนโชก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะเป็นแบบไหน มาเอลทั้งฟ้อนเฟ้นและหยอกกัดสะโพกนุ่ม เรนโชหลุดครางออกมาทั้งที่มันก็เจ็บแต่กลับรู้สึกดี

เชือกที่รัดร่างยิ่งแน่นตึงบาดเนื้อผิวจนกดลึก มาเอลกลับไปจัดการช่วงบั้นท้ายเหมือนเดิมแต่ตอนนี้เริ่มด้วยกันกัดร่างนุ่มแบบไม่ยั้ง กัดลึกจนได้เลือด

            “อื้อ อื้อ”เรนโชสะบัดคอ อยากจะพูดว่าเจ็บออกมา แต่ปลายของม่วงเลื้อยกลับไม่ยอมให้ทำ แผ่กระจายดุนดันสอดลึกเข้ามาในโพรงปากจนอึดอัด

“เด็กน้อย เธอร้องขอเองนะ”มาเอลพูดออกมาเมื่อเห็นร่างงามทรมาน ยิ่งบิดเร้าก็ยิ่งอยากจะสั่งสอนความเจ็บปวด มาเอลสะบัดมือร่างของเรนโชก็ยกสะโพกขึ้นมากกว่าเดิมโดยการบังคับของเหล่าเชือกที่ร้อยรักพันธนาการอยู่

มาเอลเอาผ้าผืนยาวมาผูกตาของเรนโชไว้ก่อนจากนั้น ก่อนที่จะให้ม่วงเลื้อยถอนออกมาจากปากเล็ก ใบหน้างามดูรู้สึกโล่งใจแม้จะมองไม่เห็นทำให้มาเอลยิ่งยิ้มเยาะ สอดแก่นกายใหญ่เข้าช่องทางเล็กอย่างรวดเดียวจบ

แม้จะได้รับการปรนเปรอมาบ้างแล้ว แต่ความเจ็บก็ยังส่งผลให้เรนโชร้องออกมา แก่นกายของมาเอลเหมือนอาบยาพิษร้อนแรงมันทำให้ภายในตัวเรนโชแทบจะหลอมละลายราวกับมีกองไฟสุมอยู่ในกาย

ด้วยความที่ผูกผ้าปิดตา ราวกับร่างกายต้องการชดเชยประสาทสัมผัสที่หายไป สัมผัสทางกายจึงยิ่งเด่นชัดราวกับรับรู้ทุกองศา เสียงเนื้อสัมผัสดังหยาบโลนสอดรับลอดเข้าหูเหมือนความตั้งใจให้ได้ยิน

“ปล่อยเชือกตรงแขนได้ไหมฮะ”เรนโชไม่อยากเป็นผู้ตามเกมแต่เพียงฝ่ายเดียว ยิ้มหวานอย่างยั่วเย้า

“เพื่ออะไร”มาเอลถาม

“ผมอยากจะกอดท่านพี่ ให้ผมได้สัมผัสท่านพี่บ้าง”

“รุนแรงแค่ไหนผมก็...ยอม...นะฮะ”

Y Novel ทะลุรักมิติหนังสือ (Read Chapter 4)

            “เป็นหมารึไง”ผมว่ามันไป

            “คงงั้น แต่เป็นหมาที่อยากจะขย้ำเจ้าของอยู่จะแย่”มันพูดประโยคโคตรส่อ ทั้งที่มันเป็นคนพูดน้อยแต่ว่าแต่ละคำที่เด็กบ้าพูดออกมานี่ทำเอาผมถึงกับอึ้ง

            โคตรเสี่ยวอีกแล้ว

            และเพราะผมเปิดปากคราวนี้มันก็เลยขยับตัวขึ้นมาบดเบียดริมฝีปากกับผมจากนั้นก็แทรกลิ้นอุ่นของมันเข้ามาในโพรงปากแบบไม่ให้ผมได้ตั้งตัว ลิ้นอุ่นของมันขยับเข้ามาพัวพันกับลิ้นของผม แบบว่าบรรยายไม่ถูกแต่มันรู้สึกดีมาก และรู้สึกว่ามันจูบเก่งมากเพราะผมเริ่มเคลิ้มไปกับเด็กนี่แล้ว

ในขณะที่ลิ้นอุ่นของธันยังกวาดไล้ไปทั่วโพรงปาก แต่มือของมันหยุดนิ่งอยู่ที่เดียวคือ     ยอดอกของผมที่ปราศจากสิ่งใดมาขวางกั้น บอกเลย...รู้สึกคิดผิดมากที่โยนเสื้อทิ้งออกไป จนเลยมาสู่เหตุการณ์แบบนี้ นิ้วชี้ของมันแตะที่ยอดอกสีแดงอ่อนของผมก่อนจะเริ่มบดบี้ไปมา ผมแอ่นอกขึ้นอย่างไม่รู้ตัวเหมือนร่างกายอยากจะตอบรับสัมผัสของมันยิ่งขึ้น มืออีกข้างของมันปล่อยข้อมือของผมแล้วเปลี่ยนมาจับขอบชายกางเกงแล้วเลื่อนมือมาปลดกระดุมกางเกงออก จากนั้นก็รูดซิปกางเกงของผมอย่างรวดเร็ว

“อื้อ อื้อ”ผมพยายามจะห้ามแต่เสียงที่เล็ดลอดออกมานั้นกลับเป็นเสียงที่ฟังไม่ได้ความก็ในเมื่อคนที่ขึ้นคร่อมอยู่ยังปิดปากผมไว้ แถมมือที่เป็นอิสะแล้วก็ยังไม่มีแรงขยับไปห้าม อันที่จริงผมไม่มีแรงไม่ขัดขืนมันแล้ว

“วา ถอดนะ”มันพูดแต่ไม่ได้ถามความเห็นจริงๆของผมหรอกเพราะมันเล่นดึงทั้งกางเกงแล้วชั้นในของผมออกก่อนแล้วค่อยมาพูด จนตอนนี้เหนื้อตัวผมเปลือยเปล่า

หนีตอนนี้ยังทันไหมวะเนี่ย

“ธัน พอแล้วได้ไหม วาขอร้อง”ผมพูดตามที่มันอยากได้ พูดเสียงหวานแบบอ้อนๆเลยด้วยเพราะมันบอกไว้ว่ามันจะหยุด แต่เปล่าเลยผมรู้สึกถึงสายตาที่หื่นกระหายมากกว่าเดิม

“ยิ่งพูดแบบนี้ใครจะหยุดได้”มันพูดก่อนจะปลดกระดุมเสื้อตัวเอง ผมมองการกระทำของเด็กนี่ด้วยใจเต้นตึกตักประหนึ่งกำลังตีกลองกันอยู่เลยทีเดียว แล้วทำไมผมต้องมองว่ามันโคตรเท่ด้วย ยิ่งตอนที่มันถอดเสื้อแล้วเหวี่ยงออกไป แบบไม่อยากจะพูด

จากนั้นมันก็เริ่มเล้าโลมผมต่อ ไม่อยากใช้คำนี้เพราะเหมือนผมเป็นผู้หญิงแต่การกระทำคือใช่อะ ธันสัมผัสผมไปทั่วผิวกาย ขบเม้มและสร้างรอยจูบไปทั่ว ทุกจุดที่เด็กนี่ไปทำเอาผมร้อนขึ้นเรื่อยๆ จนส่วนอ่อนไหวของผมทนไม่ไหวต้องลุกมาแสดงความต้องการเลยทีเดียว

น่าอายชะมัดที่ต้องให้ใครมาเห็น

แต่เพราะอารมณ์ที่มาถึงจุดนี้ทำให้ผมอยากจะปลดปล่อยเสียมากกว่า มันร้อนและผมก็ต้องการ ธันก็เหมือนรู้มันจับขาของผมแยกออกก่อนจะแทรกตัวมาตรงกลางเพื่อให้ถนัดก่อนที่ผมจะต้องตาโตเมื่อเด็กบ้านี่ก้มลงมาใช้ปากให้ผม

พระเจ้า

“อื้อ ไม่เอา”ผมขืนตัวหนีแต่ธันก็ล็อกขาของผมไว้ ที่ผมขัดขืนเพราะผมกลัวที่จะแสดงอารมณ์ที่น่าอายออกมา ส่วนอ่อนไหวของผมที่กำลังชูชันอย่างเต็มที่กำลังถูกครอบครองด้วยโพรงปากร้อนของเด็กบ้า

“อ๊ะ อ๊า”

ความร้อนและการสัมผัสด้วยลิ้นที่กำลังไล้เลียไปตามแกนยาว สลับกับการดูดเม้มตรงปลายหัวทำเอาผมแทบเป็นบ้าเพราะผมไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อน และครั้งนี้ผมก็มีสติมากพอที่จะจดจำสัมผัส ท่าทางและความรู้สึกของผมและของอีกฝ่าย ลมหายใจของผมร้อนผ่าวร่างกายก็สั่นสะท้านไปตามแรงอารมณ์จนเหมือนผมกำลังแอ่นกายเสนอให้อีกฝ่ายได้กระทำอย่างเต็มที่ แถมสายตาของเด็กบ้านี่อีกทำเอาผมใจเต้นแรง

สายตาร้อนแรงเป็นบ้า

“ไม่ไหว จะออกแล้ว”ผมบอกเสียงหวานพลางขยับตัวหนีให้อีกฝ่ายถอนโพรงปากออก แต่เด็กนี่กับยิ่งรุกไล่ ลิ้นร้อนของธันลงระรัวกับส่วนอ่อนไหวของผม มือทั้งสองข้างต่างก็ประสานหน้าที่ทั้งหยอกล้อกับยอดอกทั้งสัมผัสลูบไล้ไปมาจนในที่สุดผมก็อดทนไม่ไหวปลดปล่อยออกมา

“อึ อ๊า อา...”

“หวานดีนะ”เด็กบ้านี่พูดออกมาทั้งที่มีน้ำสีขาวขุ่นของผมไหลไปลงไปตามมุมปากก่อนจะใช้นิ้วชี้ปาดมันออกแล้วใช้นิ้วชี้นั้นสอดเข้ามาในช่องทางสีหวาน ผมเกร็งตัวทันทีกับการรุกแบบนี้ จนอีกฝ่ายต้องคอยปลอบประโลม

“อย่าเกร็งนะคนดี”ธันบอกเสียงนุ่มก่อนจะหยัดตัวขึ้นมาไล่จูบผมตั้งแต่หน้าผาก จมูก แล้วย้ายมาแก้ม การกระทำที่แสนจะอ่อนโยนทำให้ผมผ่อนคลายลง ก่อนจะตอบรับจูบของอีกฝ่ายที่ส่งเข้ามา ครั้งนี้มันไม่ใช่รสพิซซ่าแล้วแต่มันรสชาติของผมเองซึ่งมันก็ไม่ได้แย่นักหรือเพราะที่นี่เป็นโลกของนิยายด้วยก็ไม่รู้ เราจูบกันนานมากจนผมไม่รู้ตัวว่าเบื้องล่างถูกรุกรานไปแล้วแค่ไหนจนรู้ตัวเมื่อเด็กบ้านี่ถอนริมฝีปากออกแล้วจับขาของผมข้างหนึ่งพาดไหล่ของเขา และแก่นกายใหญ่ที่พร้อมรบกำลังจะสอดใส่เข้ามาในตัวของผม

“อ่ะ เจ็บ”ผมบอกเสียงพร่าผมเห็นธันกัดฟันกรอดเหมือนกำลังอดทนกับอะไรสักอย่าง ใบหน้าหล่อๆนั้นมีเหงื่อเกาะพราว

“อย่าบีบนักสิ วา”ธันโน้มตัวลงมาดูดยอดอกของผมเหมือนเป็นจุกขวดนม เขาทั้งขบเม้มดูด สลับกับการเลียจนติ่งไตชูชันอีกครังและมันก็สร้างอารมณ์ให้ผมจนธันสามารถขยับกายเข้ามาในตัวผมได้ทั้งหมด

“วา”อีกฝ่ายเรียกชื่อผมก่อนจะมองผมด้วยสายตาแบบเดิม สายตาที่มีไฟลุกโชนจนแทบจะเผาผลาญทุกสิ่งพินาศเป็นหน้ากอง

“เป็นของธัน...”

“อ่ะ อา เด็กบ้า”ผมเริ่มร้องครางเสียงหวานอย่างไม่ได้ตั้งใจแต่มันหลุดออกมาเองเมื่อธันเริ่มขยับกาย ตอนแรกก็เป็นจังหวะเนิบนาบเหมือนให้ผมค่อยๆปรับตัว จากนั้นก็เริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนร่างของผมสั่นคลอนไปตามแรง แถมเตียงก็ยังสั่นไปตามแรงการเคลื่อนไหวของเราทั้งสอง

“ดีไหม”ธันถามผมก่อนจะก้มลงไปกัดขาข้างที่ถูกยกขึ้นพาดบ่าจนเป็นรอยแล้วเปลี่ยนมาเป็นเลียไปตามรอยแนวฟัน ส่วนสะโพกแกร่งของธันก็ยังทำหน้าที่โยกย้ายได้อย่างดี

“อ๊ะ ตรงนั้น”ตัวของผมกระตุกทันทีเมื่อแก่นกายแกร่งของธันกระทบจุดกระสันของผมอย่างแรง

“ตรงนี้หรอ”ธันสอดใส่เน้นหนักตรงจุดเน้นจนผมครางผวาร้องเสียงหวานออกมา มันรู้สึกดีสุดๆจนร่างกายสั่นสะท้านไปทั้วตัวเหมือนมีสายฟ้าฟาดไปทั่วทุกเส้นประสาท

เมื่อรู้จุด ธันก็สามารถทำให้ผมอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดของเขา สติและความคิดของผมว่างเปล่าไปหมดเหลือเพียงสัญชาตญาณร่างกายที่ตอบรับอีกฝ่ายและเรียนรู้สิ่งที่อีกฝ่ายสอนมา

“อ๊า อ๊า อา”

“ซี๊ด วาเรียกชื่อหน่อยสิ”

“ธัน อ๊า ลึกไปแล้ว”อารมณ์ตอนนี้ของผมหมดมาดไปแล้ว ธันจับขาของผมอีกข้างขึ้นพาดบ่าของเขาด้วยเช่นกัน จากนั้นก็จับมือของผม เราสอดประสานกันที่ฝ่ามือและเบื้องล่างธันเร่งเร้าจังหวะอย่างเร็วและแรง

“ดีไหม”

สายตาของธันแวววับมีประกายยินดีอย่างเต็มเปี่ยม ผมมองใบหน้าของอีกฝ่าย ทำไมนัยน์ตาของคนคนนี้ถึงมีแต่ภาพของผมสะท้อนออกมา ทำไมไม่เป็นคนอื่น ทำไมถึงเลือกผม

            “ซี๊ด บอกหน่อยสิวา”ธันพูดเสียงอ้อนทำเอาภาพลักษณ์ของคนเย็นชาที่เคยมีมาถูกลบออกไปจากหัวสมอง

            “เห็นอยู่แล้วยังจะถามอีก มันอายนะเด็กบ้า”ผมเหวใส่ เด็กบ้าก้มลงมาหอมแก้มของผมแล้วยิ้มกว้าง ยิ้มแบบสุขใจอย่างที่หาไม่ได้บ่อย

“แฮกๆ อ๊ะ ไม่ไหว”ผมบอกเสียงพร่าเพราะกำลังจะปลดปล่อยออกมาเต็มที

“ซี๊ด อา อย่าตอดนักสิ ไปพร้อมกันนะ”ธันบอกเสียงทุ้มห้าวเหมือนกำลังจะอดกลั้นไม่ไหวเช่นกัน

“อื้อ อา...”ผมกระตุกปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้องของธัน ส่วนของเด็กบ้านี่ก็ปล่อยเข้ามาในตัวผม น้ำขาวขุ่นที่ร้อนฉ่าผมรู้สึกแบบนั้น

ธันถอนแก่นกายใหญ่ของตัวเองออกจากตัวผมแล้วก้มลงมาหอมแก้มผมฟอดใหญ่

*********************************

กลับไปเม้นให้ด้วยนะ