เฮฟ & ลูฟ กับสงคราม 'สาม' อาณาจักร ตอนที่ 5

“ไม่เดี๋ยวแล้ว เมีย”นากินีก้มมองเฮมม์ที่กลับมาได้สติอีกครั้ง ลิ้นยาวกวาดเลียใบหน้ามนที่น่ามอง แววตาใสยามที่สับสันก็ไม่ได้ช่วยให้ใจเย็นลงกลับทำให้ยิ่งอยากจนทรมาน

อยากทำให้เป็นห่วงดีนัก แม้มันจะเกิดมาจากแผนของตัวเองก็เหอะ

นากินีดึงรั้งท้ายทอย บังคับใบหน้าให้เชิดขึ้นกวาดเลียกลีบปากนิ่มอีกครั้งแล้วสอดลิ้นยาวของตัวเอง สองขาแข็งแรงเริ่มกลายเป็นหางยักษ์ปลายหางตวัดเกลียวพัวพันเฮมม์ทั้งร่าง เมื่อเปลี่ยนร่างลิ้นยาวยิ่งยาวอวบอูม ตวัดทีก็เต็มพื้นที่กว้านลึกเข้าไปภายในตัว น้ำหยาดใสของราชางูทำให้เฮมม์มัวมึน รู้สึกแปลกยิ่งกว่าครั้งใด รู้สึกด้วยสัมผัสกายครั้งนี้ไม่เหมือนทุกที ร่างราชางูเหมือนมีความแตกต่าง

ส่วนหางอวบล้อมรอบรัดเฮมม์ทั้งตัวเหมือนงูรัดเหยื่อ แต่ไม่ได้แน่นจนกระดูกแหลกแค่เวียนวนป้องกันโอบล้อมให้ความอบอุ่นอีกทั้งยังคอยเสียดสีผิวเนื้อเพื่อสร้างความกระสัน ปลายหางเล็กเริ่มเลื้อยลงเข้ากลางลำตัวอย่างซุกซน เปิดปราการประตูให้ไหลลื่น

“ท่าน”เฮมม์อึดอัดหายใจไม่ทั่วท้อง แม้จะเป็นส่วนปลายหางแต่ก็ขนาดใหญ่กว่านิ้วมือที่ปกติจะคอยเบิกทางก่อน ไม่นับคราวก่อนที่ทะลึ่งพรวดเติมเข้ามาจนไม่ได้หายใจ

“เรียกว่า นากินี”ราชางูบอก ลิ้นร้อนกวาดเลียไปทั่วผิวเนียน ขบกัดผิวเนื้อสร้างรอยนักไปทั่ว คลับคล้ายอยากจะกลืนกินให้สมรัก

“เมียของข้า”แม้ไม่ได้พูดด้วยน้ำเสียงหวาน แต่สายตาที่แสดงออกอย่างเร่าร้อนก็ทำให้เฮมม์ใจสั่นรัวและหัวใจอ่อนยวบ เสน่ห์ที่มากมายจนล้นหลามของราชางูทำให้คนต้องมนต์เอาได้ง่ายๆ แม้คนที่ใจแข็งอย่างเฮมม์ยังต้องเผลอกลืนน้ำลายลงอย่างไม่อาจต้านทาน

“นากินี”เฮมม์ยื่นมือไปลูบไล้ใบหน้าที่น่าหลงใหล แม้ไม่ได้เต็มใจจะตกเป็นเมียของใคร แต่รสชาติที่อยู่บ้างล่างกับคนนี้ก็ไม่เลว อีกทั้งนอกจากความหื่นที่มากมายเกินคณา ราชางูก็ไม่เคยทำตัวเองให้เจ็บช้ำน้ำใจจนทนไม่ไหว

“เฮมม์”ราชางูเอ่ยด้วยน้ำเสียงปิติยินดีเมื่อเห็นนัยน์ตาของเฮมม์ที่เปลี่ยนไป สองมือโอบรัดคอเพื่อให้สองร่างยิ่งแนบชิดบดเบียดจูบเร่าร้อนอีกครั้ง

“ให้กำเนิดลูกของข้าเถอะนะ”เมื่อจบประโยค เฮมม์ตาเบิกกว้างทันที แม้เพิ่งจะใจอ่อนไปก็ไม่ได้หมายความว่าต้องการเป็นแม่ของลูกกับราชาหื่นนี่ แต่พอจะคิดหนี หางของราชางูก็รัดแน่นจนไร้ทางรอด ก่อนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ดุดดันสะโพกมน เฮมม์หน้าซีดทันใด

“อย่าเพิ่งเลยได้ไหม ข้าไม่พร้อม”เฮมม์พูดเสียงสั่นอย่างหวาดกลัว ปกติแก่นกลายแกร่งแค่ด้ามเดียวก็จะตายแล้ว แล้วทำไมรอบนี้มันถึงมีผุดมาถึงสอง

 “อย่าได้กลัว ข้าจะไม่ทำให้เจ้าเจ็บ”นากีนีปลอบประโลมร่างเล็ก

 “การให้กำเนิดลูกมันพิเศษเล็กน้อย เมียของข้าช่วยอดทนหน่อยนะ”เฮมม์ระดมทุบตีอีกฝ่าย ให้เขาอดทน ก็แน่ละตัวเองไม่ใช่ฝ่ายที่ต้องโดนเสียบนี่ แม้จะโดนตีนากินีก็ยังหอมไปทั่วใบหน้ามนอย่างอารมณ์ดี

ข้าจะให้เจ้ากำเนิดลูกของข้า ดูสิ ว่าเจ้าจะหนีข้าไปไหนได้

นากินีจับแก่นกายแกร่งสองด้ามของตัวเองใช้ชิดติดกันเพื่อเตรียมสอดเข้าไปในช่องทางอุ่น เฮมม์อยากจะกลั้นหายใจให้ตายใหญ่ขนาดนั้นจะเข้ามาในตัวเขาได้อย่างไร

“ผ่อนคลายหน่อย”นากินีพูดเสียงอ่อนโยน เล้าโลมจุดกระสันให้เสียวซ่าน บังคับส่วนปลายหางให้จี้ต่อมรับภายในกายจนร่างกระตุกเฮือกสั่นสะท้าน นากินีใช้เวลานี้เองสอดใส่แก่นกายทั้งสองเข้าไปแล้วถอนปลายหางของตัวเองออกมา

“อุก”จุกและเจ็บจนต้องครางออกมา นากินีเลียหยาดน้ำตาที่ไหลออกมาจากนัยน์ตาสวย สองมือบีบคั้นยอดอกแดงที่ชูตึงเด่นให้กลืนกิน เฮมม์รู้สึกแก่นกายใหญ่ของนากินีแตกต่างไปกว่าทุกครั้งมันแข็งแรงแต่ก็ลื่นไหลจนสามารถสอดใส่เข้ามาในกายอย่างถึงที่สุด ก่อนจะต้องตกใจอีกครั้งเมื่อส่วนหัวมีการเปลี่ยนแปลงคล้ายมีกระเปาะยึดแน่น ความรู้สึกร้อนส่งผ่านมวลพร่าไปทั่วกาย

“อา...มันจะไม่หลุดจนกว่าข้าจะเสร็จ”นากินีกระซิบที่ข้างหู ความรู้สึกแน่นอุ่นโอบล้อมทำให้ยิ่งรู้สึกดี มองร่างเนียนที่แกงกร่ำจนจะเป็นกุ้งตัวงอ ดูดซับน้ำหวานจากโพรงปากตวัดเลียไปทั่ว และด้านร่างก็เริ่มขยับกายกระแทกกระทั้น

“อ๊า นากินี”แม้จะเจ็บแต่มันก็เสียวซ่านมากกว่าทุกที เฮมม์ร้องครางลั่นใช้มือโอบรอบคอของอีกฝ่ายไว้เป็นหลักยึดเพราะแรงส่งจากเบื้องล่างนั้นมันช่างมากมาย

“เมียของข้าช่างอร่อยล้ำ”นากีนีชมขยับล่างไปที่ขอบบ่อ คลายเกลียวหางของตัวเองที่รัดร่างไว้ วางเฮมม์จากนั้นก็สาวตัวอย่างเป็นจังหวะรุนแรงตามเพลิงปรารถนาที่ลุกไหม้อย่างโชกโชน

.....................................................................................................................

กลับไปอ่านต่อที่เด็กดีนะ