หนุ่มน้อยหมวกแดง

         จากนั้น หมาป่าหนุ่มก็จับคางเล็กให้เงยขึ้น ก้มลงปิดปากนุ่มที่หมายตาไว้ ลิ้นร้อนไล้เลียกลีบปากสวย ดูดดึงอย่างแผ่วเบา ก่อนจะสอดลิ้นร้อนของตัวเองเข้าไปในโพรงปากนุ่ม  จัดการสำรวจความหวานลึกล้ำ

            ลิ้นเรียวควานสำรวจไปทั่วโพรงปาก เมื่อพอใจจึงกลับมาหยอกล้อกับลิ้นเล็กที่คอยจะหดหนี  แต่ลิ้นหนาก็สามารถให้ลิ้นเล็กตอบรับกลับ และคอยสอน นำทางจนร่างเล็กคล้อยตาม

            “อือ..อืม”เสียงครางแผ่วๆ ของหนุ่มน้อยหมวกแดงที่หลุดรอดออกมา

            สัมผัสแปลกใหม่ที่ได้รับทำให้หนุ่มน้อยหมวกแดงมึนงง  แต่ก็ตอบกลับไปตามสันชาตญาณ

            มือแกร่งของหมาป่าหนุ่มลูบไล้ร่างเล็กไปทั่ว  โดยยังนึกห่วงคนใต้ร่างว่าอาจจะบาดเจ็บ จึงเก็บเล็บยาวของตัวเองไว้กลายเป็นนิ้วมือของมนุษย์ทั่วไป

            อันที่จริง วูฟไม่ใช่หมาป่าธรรมดา  วูฟสามารถเก็บหู เก็บหางให้เหมือนมนุษย์ทั่วไปได้ แต่เขาชอบแบบนี้มากกว่า  เขาชอบให้หางสบัดไปมา  ชอบให้หูตั้งขึ้นเพื่อฟังเสียงที่ไกลห่าง และเสียงที่อยู่ใกล้อย่างชัดๆ

            โดยเฉพาะเสียงครางแผ่วของคนใต้ร่างในตอนนี้

            เป็นเสียงที่ชอบมากที่สุดในตอนนี้

            วูฟมองร่างเล็กที่เริ่มอ่อนระทวยไปกับบทจูบ ใบหน้าน่ารักแดงขึ้นสี ดวงตาหวานฉ่ำไปด้วยอารมณ์ และกลีบปากที่มีคราบของการจูบอันเร่าร้อน

            วูฟจัดการเปลื้องผ้าคนใต้ร่าง  แต่ยังคงหมวกแดงไว้ตามคอนเซ็ปหนูน้อยหมวกแดงที่น่ากิน  ซึ่งเมื่อจัดการเสร็จ วูฟถึงกับต้องเช็ดน้ำลายตัวเอง  เพราะมันเซ็กซี่มาก ร่างเปลือยเปล่าขาวอมชมพูและเนียนนุ่มน่ากัด

            เฮเลนหรือหนุ่มน้อยหมวกแดงแสนสวย รู้สึกร้อนไปทั้งตัวเหมือนจะจับไข้เมื่อเจอสายตาของหมาป่าหนุ่มที่มองร่างเปลือยเปล่าอย่างร้อนเร่าและหื่นกระหาย ร่างเล็กจึงพยายามเอามือมาปิดอกปัดป้องสายตานั้น ขาเรียวก็พยายามบดเบียดให้แนบชิดกันหวังปิดส่วนกลางลำตัวของตัวเอง

            แต่ความพยายามนั้นก็ไม่เป็นผล

            เมื่อเจอกับหมาป่าเจ้าเล่ห์ที่จ้องจะกินเนื้อหวานฉ่ำ

            วูฟจับแขนของเฮเลนให้ยกขึ้นเหนือหัว  บดเบียดริมฝีปากร้อนอีกครั้งให้คนใต้ร่างได้ล่องลอยในความฝันที่เป็นจริง  ลิ้นเรียวยาวแบบหมาป่าเข้าหยอกล้อกับลิ้นเล็กพัวพันวนเป็นเกรียว จนร่างเล็กมึนงง วูฟจึงใช้จังหวะนี้จับร่างเล็กแยกขาออกและสอดแทรกกายใหญ่อยู่ระหว่างขาร่างเล็กแทนการทาบทับ

            วูฟเลียแก้มเนียนของเฮเลน ปล่อยมือที่จับข้อเล็กไว้ เมื่อเห็นพ่อหนุ่มน้อยไม่สามารถท้านทานได้แล้ว มือใหญ่ของหมาป่าหนุ่มบีบคลึงเนื้อนุ่มเด้ง ก่อนจะจัดการกินเนื้อแดงโดยเม้มจูบให้เป็นรอย ขบกัดอย่างหมั่นเขี้ยวและเลียซ้ำเหมือนรักษาความเจ็บจากการโดนกัด  จนทั้งเนื้อทั้งตัวของหนุ่มน้อยหมวกแดงเต็มไปด้วยรอยรัก

            แม้จะรู้สึกเจ็บจากการถูกกัด แต่ก็มีความรู้สึกสุขปนเสียวซ่านอยู่ จากการสัมผัสและเล้าโลมที่ประสานงานอย่างเต็มที่

            “อา...ซี๊ด”เฮเลนครางอย่างห้ามไม่อยู่ จะปิดปากเพื่อปิดเสียงแต่หมาป่าหนุ่มก็จะคอยก่อกวนให้ร่างเล็กครางอย่างเต็มที่ โดยเฉพาะยอดอกเม็ดงามสีชมพูสวยที่ถูกตวัดเลียดูดดุนสลับไปมาทั้งสองข้าง

            “ครางเยอะๆ ข้าชอบ”หมาป่าหนุ่มว่าอย่างนั้น

            “อ๊ะ..อา..อย่า”เฮเลนว่าและพยายามส่ายตัวหนีแต่หมาป่าหนุ่มก็จับเอวเฮเลนไว้มั่น

 เมื่อตอนนี้หมาป่าหนุ่มเลื่อนตัวมาเบื้องล่างและเข้าครอบครองส่วนอ่อนไหวของร่างเล็ก ที่เล็กตามตัว หมาป่าหนุ่มเหยียดยิ้มกลืนกินอย่างลุ่มหลงในรสชาติ

ยิ่งกลืนกิน น้ำหวานที่ออกมาหล่อลื่นยิ่งทำให้อารมณ์ดิบของหมาป่าพุ่งสูงจนอยากจะขย้ำเสียเดี่ยวนี้

“อา...ไม่ๆ”หนุ่มน้อยหมวกแดงครางพร้อมร้องห้ามพลางพยายามดันหัวหมาป่าหนุ่มออก เมื่อรู้สึกว่าบางอย่างกำลังจะออกมา

หมาป่าหนุ่มถอดปากออกจากส่วนอ่อนไหวทำให้จังหวะสะดุด ร่างเล็กที่แดงไปทั้งตัวน้ำตาปริ่มเมื่อรู้สึกอยาก

อยากปลดปล่อย

หมาป่าใจร้ายในความคิดของหนุ่มน้อยหมวกแดงตอนนี้ จับยกสะโพกมนขึ้นสูงเผยให้เห็นช่องทางสีชมพูที่กำลังตอดรับอย่างเชื้อเชิญ

วูฟก้มลงเลียรอบช่องทางนั่น บดเบียดจูบจนช่องทางนั้นแดงขึ้นอย่างให้เห็นทันตา  เกร็งลิ้นเรียวของตัวเองสอดเข้าไปในช่องทางอ่อนนุ่ม ตวัดรอบขอบภายในจนเปียกชุ่ม

“อ๊า...ซี๊ด...อ๊า...ไม่ไหวแล้ว”

หนุ่มน้อยหมวกแดงร้องครวณครางอย่างทรมาน ความรู้สึกร้อนฉ่าที่ช่องทางพาเสียวไส้จนพุ่งสูง จนหนุ่มหนุ่มน้อยหมวกแดงสั่นกระตุก น้ำผึ้งสีขาวข้นพุ่งทะลายทะลายออกมา  เฮเลนครางหอบเมื่อเสร็จสม

เมื่อเห็นร่างเล็กมีความสุขนำไปแล้ว หมาป่าหนุ่มก็สลัดร่างตัวเองเหวี่ยงกางเกงสามส่วนสีน้ำตาลของตัวเองทิ้ง

เฮเลนตาโตเมื่อเห็นสิ่งใหญ่โตที่ถูกเปิดเผยออกมา  แก่นกายใหญ่ตั้งขึ้นอย่างแข็งกร้าว ขนสีเงินหนาปกคลุมตรงตอ  หยาดน้ำปริ่มตรงหัวคล้ายอยากจะปลดปล่อยแลพุ่งเข้าขน

กลัว และตื่นเต้น

มันเป็นความรู้สึกที่ปนเปไปมาของหนุ่มหน้อยหมวกแดงในตอนนี้

ตึก ตึก เสียงใจเต้นแรงที่ไม่รู้ว่าเกิดจากความตื่นเต้นหรือหวาดกลัว

“อยากได้รึเปล่า”วูฟถาม จับแก่นกายร้อนใหญ่ของตัวเองคลอเคลียกับช่องทางสีแดงสดอย่างหยอกเย้า

เฮเลนกัดริมฝีปากตัวเองแน่น ข่มกลั้นอารมณ์  ส่วนอ่อนไหวที่ถูกปลดปล่อยไปก็กลับมาตั้งชันด้วยแรงอารมณ์อีกครั้งเมื่อถูกเล่าโลมอีกครั้งทั้งๆที่แก่นกายใหญ่ก็ยังถูไถตรงช่องทางเข้าไปมา

จนเมื่อร่างเล็กผ่อนคลาย หมาป่าหนุ่มจึงจัดการสอดเข้าไปรวดเดียวอย่างคนใต้ร่างไม่ทันได้ตั้งตัว

“เจ็บ”ร่างเล็กร้องลั่นเมื่อถูดสอดเข้ามา น้ำตาเม็ดสวยร่วงหล่นไม่ขาดสาย ยังดีที่ว่าหมาป่าหนุ่มยังไม่ได้ขยับเคลื่อนไหว ความเงียบเข้าครอบงำ จึงได้ยินเสียงสะบัดหางของพวงหางเงินอย่างชัดเจน

วูฟก้มลงเลียน้ำตาจูบซับไปทั่วใบหน้าและเริ่มเล้าโลมร่างเล็กอีกครั้ง ก้มลงมอบจูบเร่าร้อน มือใหญ่บีบคลึงยอดอกเล็กทั้งสองข้าง  บดบี้ด้วยนิ้วชี้  ปั่นยอดอกด้วยหัวแม่มือและนิ้วชี้จนยอดอกเต่งตึงมาอีกครั้ง และตวัดเลียดูดดุนจนร่างเล็กปรารถนาด้วยอารมณ์อีกครั้ง ดูจากที่ส่วนอ่อนไหวกลับมาแข็งแรงอีกครั้งเมื่อผ่อนอ่อนไปจากความเจ็บเมื่อครู่

วูฟเมื่อเห็นว่าเฮเลนดีขึ้นแล้ว จึงเริ่มขยับกายที่ปวดขึงด้วยความอยาก กายภายในตัวหนุ่มน้อยหมวกแดงมันช่างวิเศษ ทั้งตอดรับและรัดแน่น ทั้งร้อนจนเหมือนจะลุกเป็นไฟและอบอุ่นเหมือนโดนโอบกอด

“ซี๊ด...สุดยอด”หมาป่าหนุ่มคราง เริ่มสาวแก่นกายใหญ่ของตัวเองอย่างช้าๆเพื่อให้ร่างเล็กปรับจังหวะ วูฟมองใบหน้าแดงซ่านน่ารักที่เต็มไปด้วยเหงื่อก้มลงไปหอมแก้มและเลื่อนมาประทับตราร้อนอีกครั้ง

จากนั้นก็เริ่มเร่งจังหวะกาย วูฟถอนจูบ จับขาเล็กยกขึ้นพาดบ่าทั้งสองข้าง มือแกร่งจับยกสะโพกมนขึ้นให้รองรับมากกว่าเดิม  เฮเลนกรี๊ดร้องครางทรมาน เมื่อท่านี้ทำให้สอดเข้าไปภายในได้ลึกและโดนจุดกระสันไปเต็มๆ

“เรียกชื่อข้า”หมาป่าหนุ่มพูด

“อ๊า...อ๊า วูฟ...วูฟ”หนุ่มน้อยหมวกแดงครางอย่างทรมาน มือเล็กเปลี่ยนมาจิกผ้าปูจนยับยู่ยี้

ร่างหนาของหมาป่าหนุ่มสอดเข้ามาภายในตัวของหนุ่มน้อยไม่หยุด แรง สะท้านและกระหน่ำจนหนุ่มน้อยจะตายให้ได้จากความสุขสมที่ได้รับ

“ดี...ดีมาก เฮเลน”

หมาป่าหนุ่มก็ครางออกมาเช่นกันเมื่อเจอกับช่องทางที่สามารถตอบรับเขาได้ขนาดนี้  อีกทั้งยังชอบขมิบจนรัดแน่น ซึ่งหมาป่าหนุ่มแทบจะปลดปล่อยเร็วกว่าปกติ

ปับ ปับ ปับ

เสียงเนื้อสองเนื้อกระทบกันถ้ามองจากภายนอกคงเห็นรวมเป็นเนื้อเดียวกัน

ตอนนี้หมาป่าหนุ่มกำลังเร่งจังหวะสอดใส่ให้เร็วและแรงกว่าเดิมเพราะใกล้จะถึงจุดสูงสุดด้วยกันทั้งคู่

“วูฟ วูฟจะไปแล้ว”เฮเลนร้องออกมา หมาป่าหนุ่มกัดฟันกรอดเมื่อช่องทางยิ่งรัดแน่นไปกว่าเดิมอีก

“อย่าตอดนักสิ”วูฟกว่าและเร่งจังหวะสาวเข้าไปในตัวหนุ่มน้อย

จนทั้งคู่ถึงฝั่งฝันไปด้วยกัน

หยาดน้ำสีขาวขุ่นร้อนพ่นเข้าไปในตัวเฮเลนทุกเม็ดทุกหน่วย  ซึ่งเมื่อวูฟถอนแก่นกายออก น้ำจำนวนมากก็ไหลล้นออกมาจากช่องทาง  วูฟมองอย่างพอใจเพราะมันเป็นหลักฐานถึงความเป็นเจ้าของของร่างเล็กนี้


....................................................................................................................................................
กลับไปอ่านต่อได้ที่
http://writer.dek-d.com/valhallana/story/viewlongc.php?id=572367&chapter=5

Yaoi Online (ตอนที่ 5)

มาเอลหาได้สนใจฟังเรนโชไม่ ยังดำเนินการกลั่นแกล้งต่อไป มาเอลสอดขนนกเข้าไปใต้เสื้อของเรนโช  ถูไถไปมา  ขนนกนิ่มเจอกับเนื้อกายทำให้ประสาทสัมผัสของเรนโชทำงานอย่างตื่นตัว

เรนโชหัวเราะคิกคัก

“คิก..มันจักกะจี้นะฮะ”เรนโชพูดและเลือกเงียบที่จะบอกอารมณ์อื่นที่แทรกแซงเข้ามาด้วย

สยิว....ขนลุกด้วย

มาเอลไม่หนำใจจึงจัดการแหวกตัวเสื้อของเรนโชออกจนเปิดให้เห็นอกขาวเนียนอมชมพู จากนั้นก็นำขนนกมาปัดป่ายตรงยอดอดของเรนโช  ส่วนอีกข้างก็ถูกขยี้ด้วยปลายนิ้วเรียวของมาเอล

“เล่นก่อนค่อยกินละกัน”มาเอลพึมพำ มือก็ยังประสานงานอย่างเต็มที่จนยอดอกเริ่มเต่งตึง

เรนโชเชิดหน้าขึ้น พยายามดิ้นเมื่อถูกกลั่นแกล้ง พลางร้องห้ามปราม

“ทะ...ท่านพี่ ไม่เล่นแบบนี้”

“เป็นเด็กน่ารักก็ต้องเล่นแบบนี้แหละ”มาเอลตอบ มือก็ยังขยันทำงาน ซึ่งตอนนี้ลงมาเล่นช่วงล่างแล้ว

มาเอลจับการลอกคราบของเรนโชอีกครั้ง  โดยแหวกตัวผ้าออกเหลือแต่สายคาดที่เอว  ขาเรียวขาวที่ถูกจับตั้งขึ้นก็ปรากฏชั้นในขาวสะอาดให้เห็นอย่างชัดเจน มาเอลก้มหน้าลงไปแทบชิดดอมดมกลิ่นกาย ยิ้มนิดๆเมื่อเป็นกลิ่นที่หอมหวานถูกใจ มือแกร่งจัดการยกสะโพกมนขึ้นเพื่อให้ใกล้กว่าเดิม

ริมฝีปากร้อนก้มลงไปสัมผัสแก่นกายน้อยที่ค่อยๆแข็งขืนขึ้นโดยยังมีเนื้อผ้าบางกางกั้น ดูดรั้งเบาๆไปทั่วบริเวณ และลากลิ้นเลียไล้ไปตามแนวยาวของลำจนเนื้อผ้าขาวบางเปียกชุ่มเห็นแก่นกายน่ารัก

“ซี๊ดด..ไม่”เรนโชรู้สึกเสียวซ่านป่วนท้องน้อยและขนลุกซู่  ปากเล็กก็ยังพยายามร้องห้ามและสะบัดหัวไปมา ทำให้เส้นผมสวยสยายไปทั่วใบหมอน

เนื้อนวลเริ่มแดงไปตามอารมณ์ร้อน

เมื่อแก่นกายตื่นตัวเต็มที่ มาเอลก็กัดขอบชั้นในขาวนั้น ก่อนจะถอยตัวลากให้ชั้นในนั้นหลุดจากสะโพกมน จากนั้นก็จัดการดึงออกและเหวี่ยงทิ้งไป

“เด็กน้อย คราวหลังไม่ต้องใส่ชั้นในนะ แบบนี้น่ารักกว่าเยอะ”มาเอลพูดเสียงกระเซ่า

จากนั้นก็นำขนนกไปจุ่มน้ำที่เตรียมมาตอนไหนก็ไม่รู้ ขนนกที่ชุ่มด้วยน้ำถูกนำมาถูไถแก่นกายที่แข็งขืนลากไล้ไปมาตามความยาว  ก่อนจะวนลงไปเล่นกะไข่ใบเล็กสองใบและกลับมาลากไล้ใหม่  ทำสลับแบบนี้ไปมา

“อา...อืม”เรนโชร้องครางในอารมณ์

แต่แล้ว

เรนโชต้องซี๊ดปากทันใด ร้องครางลั่นอย่างตั้งตัวไม่ติด เมื่อมาเอลนำปลายขนนกมาปัดป่ายและปั่นตรงหัวแกน  ส่วนมือใหญ่ก็จับแก่นกายเต็มมือบีบคลึงให้ได้ที่ จัดการชักขึ้นลงอย่างรุนแรงและเร็วเป็นจังหวะ น้ำหวานเริ่มทะลักออกมาจากหัวแกน

“อ๊า..อ๊า”เสียงหวานครางลั่น

มือที่ถูกมัดอยู่จิกเข้าหากันอย่างสกัดกั้นอารมณ์ ดวงตาหวานคลอน้ำตามองมาเอลอย่างหวังที่จะให้ร่างสูงพาไปจุดสูงสุด

แต่ทว่า

มาเอลกลับหยุดรั้งเอาไว้

“ทะ..ท่านพี่”เรนโชเรียกเสียงหวาน

“ว่าไง เด็กน้อย”มาเอลเลียริมฝีปากตัวเอง มองเด็กน้อยที่ตัวเองเรียกอย่างหื่นกระหาย

“ต่อนะ...”เรนโชพูดด้วยเสียงสั่นพร่า

“ต่อได้....แต่ต้องรอพี่ก่อน”

เรนโชกลืนน้ำลายลงคอ พลางคิดในใจแน่ว่าต้องเสียตัวเป็นแน่แท้ แถบเมนูก็ไม่ขึ้นมาให้เลือกหรือเพราะตอนนี้เขาเลือกไม่ได้

“โครก คราก”เสียงบางอย่างดังนั้น ขัดจังหวะมาเอลที่กำลังจะถอดชุดของตัวเอง

แต่เสียงนั้นก็ทำให้มาเอลชะงักงันได้จริงๆ

ส่วนเรนโชหลับตาด้วยความอาย 

“หึหึ 55+ เล่นมาตั้งนานเพิ่งเคยเจอแบบนี้”มาเอลหัวเราะลั่นยิ่งทำให้เรนโชหลับตาแน่นกว่าเดิม

อายเป็นบ้า

ท้องร้องตอนกำลังเข้าได้เข้าเข็ม

ก็ตั้งแต่เข้าเกมมายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยนี่นา 

“เฮ้อ...”มาเอลถอนหายใจ ก้มลงมากระซิบข้างหู

“คราวนี้จะปล่อยไปก่อน พี่ก็ไม่ใจร้ายพอจะกินคนที่หิวข้าวได้หรอกนะ”

เรนโชลืมตา สบตากับนัยน์ตาสีฟ้าเทาอย่างจังที่สื่ออารมณ์ออกมาอย่างชัดเจน

.........อารมณ์อยาก........

มาเอลโน้มตัวลงมาทาบทับและประทับจูบอย่างแนบแน่น ริมฝีปากร้อนดูดดุนไปทั่ว  ลิ้นแกร่งสำรวจโพรงปากนุ่มหวานช่ำโดยที่เรนโชก็ส่งปลายลิ้นตัวเองมาเกาะเกี่ยวสัมพันธ์

“อืม..ดีสุดๆจริงๆด้วย”มาเอลพึมพำ

แล้วก้มลงไปสำรวจความหวานอีกครั้ง

 มือใหญ่ของมาเอลจับแก่นกายร้อนของเรนโชก่อนจะส่งจังหวะให้อีกครั้งโดยไม่หยุดยั้งอย่างครั้งก่อน  เสียงหอบหายใจแรงของเรนโชดังรับกับเสียงครางกระเซ่า

“อ๊า..ซี๊ด..จะออกละฮะ”

จนในที่สุดเรนโชก็ได้ปลดปล่อย

“อา...”น้ำหวานสีขาวข้นทะลักทะลายออกมาเต็มมือของมาเอล

“ขอโทษฮะ”เรนโชขอโทษเมื่อเห็นว่าน้ำของตัวเองเปรอะเปื้อนไปทั่วมือของมาเอล

......................................................................................................................................................

กลับไปเม้นใน Dek-D ด้วยน้า

http://writer.dek-d.com/valhallana/story/viewlongc.php?id=548172&chapter=5