“เป็นของพวกเราเถอะนะ”
เรนโชมองหน้าคู่แฝดอีกครั้งก่อนจะหยิบไข่มุกสีแดงเม็ดนั้นเข้าปาก
ใจจริงเรนโชไม่ชอบกินยาเท่าไหร่ มองยังไงไข่มุกก็เม็ดใหญ่ยิ่งกว่ายาซะอีก แต่พอโดนลิ้นไข่มุกก็แตกละลายกลายเป็นน้ำหวานรสดี
อร่อยใช้ได้เลยแฮะ
“เป็นยังไงบ้าง”มิกิถามแท่งร้อนของตัวเองยังถูวนกับช่องทางสีชมพูแสนสวยอีกครั้งเหมือนอยากจะเข้าซะเต็มประดา
แต่ก็อยากให้เรนโชพร้อมกว่านี้อีกซักนิด
“อร่อย”เรนโชตอบ ชิกิก้มลงมาหอมแก้มพูดเสียงแหบพร่า
“เดี๋ยวจะอร่อยจนร้อนไปทั้งตัวเลยละ”ชิกิหันใบหน้าเรนโชให้มาตอบรับจูบร้อน ทางด้านมิกิก็ใช้นิ้วเรียวของตัวเองสอดเข้าไปในกลีบชมพูที่ยังปิดแน่นเพื่อเปิดทาง
“แค่นิ้วก็ยังแน่น”มิกิพูดออกมามองนิ้วตัวเองที่ถูกดูดกลืนเข้าไปอย่างเย้ายวนก่อนจะเพิ่มนิ้วเป็นสอง
“อื้อ อือ”เรนโชครางในลำคอเพราะปากยังถูกปิดอยู่
รอบนี้เรนโชรู้สึกเร็วกว่าทุกครั้งแถมยังร้อนแบบแปลกๆ
เหมือนความต้องการในร่างกายมันเพิ่มขึ้นสูงแบบหยุดฉุดไม่อยู่
“น่าจะพร้อมแล้วนะ”มิกิพูดเสียงหื่นจับแท่งร้อนของตัวเองจ่อเข้าที่ช่องทางของเรนโช
“ท่านชิกิ ท่านมิกิแย่แล้ว”เสียงโหวกแหวกโวยวายดังขึ้นพาทั้งสองชะงักกึก
ชิกิกับมิกิถึงกับสบถยาวเหยียดด้วยความโมโห
“เกิดเรื่องบ้าอะไรวะ”
“ท่านชิกิ
ท่านมิกิรีบมาเถอะขอรับ ตอนนี้เราโดนมังกรน้ำจากไหนไม่รู้มาโจมตี”เสียงทหารยังตะโกนดังเข้ามาภายในห้องนอน
ชิกิผละออกมาจากเรนโชเสยผมตัวเองอย่างยับยุ่งบ่งบอกถึงความอารมณ์เสีย
“ไอ้มังกรน้ำมันมาได้ยังไง
นี่มันดินแดนพิเศษด้วยซ้ำ”
“ชิกิโทษที ไม่ไหว”มิกิพูดสั้นๆ ชิกิพยักหน้าแค่สบสายตากันก็รู้เรื่องแล้ว
ชิกิก็ใช่ว่าจะไม่อยากแต่มันจำเป็นจริงๆ เขาไม่อยากให้ดินแดนตัวเองต้องพังทลาย และอีกอย่างเขาก็เป็นพี่ถึงจะไม่กี่นาทีก็ตาม
เรื่องแค่นี้สละให้น้องก่อนก็ได้
“เออรู้แล้ว
อย่าเยอะละเหลือให้บ้าง”
“หึ เรนเรนคงพร้อมรอทันอยู่
ไข่มุกแดงยิ่งกว่าแมลงวันสเปนหรือไวอากร้าซะอีก”
“เดี๋ยวมานะ”ชิกิหอมแก้มเรนโชเบาๆ เดินไปหยิบไข่มุกสีใสในห้องนอนมากิน
คุณสมบัติคือสลายอาการอยากที่เป็นอยู่
คงไม่มีเจ้านายหรือราชาที่ไหนเดินไปสั่งการรบแบบที่ยังโทงเทงอยู่หรอก
“ฝากด้วยละ”มิกิพูดเมื่อชิกิกำลังจะเดินออกไป
สองแฝดแปะมือกันเหมือนฝากฝังหน้าที่ของแต่ละฝ่าย
มิกิถอนหายใจเล็กน้อยที่ตัวเองเหมือนเห็นแก่ตัวแต่จะให้ทิ้งเรนโชที่อาการแย่เพราะฤทธิ์ไข่มุกแดงก็ไม่ได้
คนที่กินเข้าไปแล้วแม้ไข่มุกใสก็เอาไม่อยู่
ไหนๆชิกิก็ไม่อยู่ มิกิจึงอุ้มเรนโชเข้าไปที่ห้องนอนของตัวเองเพราะสบายกว่าและสะดวกกว่าในการทำอะไร
มองร่างเรียวบางที่แดงระเรื่อเหมือนกุ้งโดนลวกเหมาะแก่การกินอย่างยิ้ม
มิกิเลียลิ้นตัวเองอย่างหื่นกระหาย แฝดผู้พี่ไม่อยู่ก็ดีเหมือนกันเขาจะได้จัดเต็มแบบไม่ต้องแบ่งปันเหมือนทุกครั้ง
“อืม อา”เรนโชครางผ่าว
รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นปรอทแก้วที่กักเก็บความร้อนไม่อยู่จนจะปริแตกออกมา
ร่างกายบอกว่าอยากโดนสัมผัสจะเต็มแก่จึงได้แต่ดึงแฝดคนที่เหลือเข้าหาอย่างออดอ้อน
“มิกิร้อน ช่วยที”
“ได้อยู่แล้ว”
มิกิจับหางของเรนโชพาดบ่าแกร่งชองตัวเอง
ยกบั้นท้ายงอนให้สูงในระดับที่เหมาะเจาะ จดจ่อกับการสอดแท่งร้อนของตัวเองเข้าไปในช่องทางสีแดงเย้ายวนอีกครั้ง
ครานี้ส่วนหัวของชิกิเริ่มผลุบเข้าไปทีละน้อย
“ท่านมิกิแย่แล้ว อีกฝั่งของเราโดนมังกรดินลอบเข้ามาโจมตี”เสียงตะโดนที่ดังลอดเข้ามาทำให้มิกิกัดฟันกรอดอย่างระงับอารมณ์ไม่อยู่
อีกแค่นิดเดียวแท้ๆ
แต่มิกิก็ถอยตัวเองออกแล้ววางเรนโชที่บิดร่างกายไปมาอย่างทรมาน
เหงื่อที่ผุดซึมกับความร้อนจากร่างกายทำให้มิกิสองจิตสองใจละล้าละลังว่าควรทำยังไงดี
ถ้าไปตอนนี้เรนโชแย่แน่
“ท่านมิกิเร็วเข้าเถอะขอรับ”
เสียงทหารด้านหน้ายังร้องเรียกอย่างเร่งเร้า
“เออรู้แล้ว เรียกเอพิล
ปลาหมอเข้ามาด้วย”มิกิตะโกนออกไปและจำใจไปหยิบไข่มุกใสมากิน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น